ooit getekend

Het was Ooit

2011-10-10T14:40:00.005+02:00

...en toen was daar plotsklaps de radiodocumentaire, die mijn goede vriend Joris van de Kerkhof maakte n.a.v. het Ooitgetekendfeestje, waar ik in de vorige aflevering uitgebreid over bericht heb. Deze documentaire is gisteravond uitgezonden op Radio 1 in het kader van Holland Doc Radio en is hier terug te luisteren.

Ooitgetekendfeestje op 26 juni 2011

2011-07-26T09:48:00.036+02:00

In de aanloop naar ons feestje kreeg ik een mailtje van Jacco de Hart, waarin o.a. het volgende stond:

Nadat ik de kijkdagen van de faillisementsverkoop in het Land van Ooit had bezocht in maart 2008 was mij opgemerkt dat in een aantal ''vaste'' gebouwen nog heel veel decormateriaal aanwezig was waarop niet geboden kon worden.
Deze gebouwen waren Eten en Keten (horeca in Reuzenland), het Oramdoridam theater, een aantal winkeltjes, en Het Opslot.
Ik wist dat hiervan ook een deel gesloopt ging worden.
Ik heb toen de gemeente een mail gestuurd met de vraag of we met de scouting, waar ik leiding ben, deze decorspullen mochten hebben.
Eigenlijk had ik verwacht dat het niet zou mogen maar na een tijd mocht ik samen met nog een paar mensen van de scouting een middag komen kijken in Ooit over welke spullen het ging.
Tijdens onze ronde door Ooit bleek dat we veel meer mochten hebben dan alleen de decordelen.
Uiteindelijk hebben we idd heel veel spullen mee mogen nemen omdat het anders door de sloop toch weggegooid zou worden.

Omdat een groot deel van de decorstukken uit het Opslot kwamen en waarvoor mijn illustraties uit het eerste prentenboek als voorbeeld hebben gediend, was dit voor mij natuurlijk een uitgelezen kans om het feestje op een Ooitgetekendse wijze aan te kleden. En omdat het de bedoeling was dat Jacco ook zou komen, leek het me geen probleem om al die decorstukken naar Den Bosch te halen. Jammer genoeg kon Jacco er zelf toch niet bij zijn, maar hij vond het wel goed dat het materiaal gebruikt zou worden voor de aankleding van onze bijeenkomst.
Alle decorstukken die op de foto's te zien zijn, komen dus uit het bezit van Jacco, die ze allemaal - en nog veel meer ander materiaal uit Ooit - in het clubhuis van de scouting in Drunen heeft staan.

De volgende twee panelen waren zó groot dat ik ze onmogelijk mee kon krijgen, dus die heb ik in het clubhuis achter moeten laten. En dat terwijl Takkar de Slechte eigenlijk het best gelukt was van allemaal.

Bij de aankleding van huis en tuin kon ik wel wat hulp gebruiken, want het ging om een vracht aan materiaal. De avond voorafgaand aan het feestje heb ik dus Jappie Sytema uitgenodigd om mij te helpen bij de aankleding, waar hij tot mijn vreugde zonder meer op inging, want in mijn uppie had ik het niet zo maar voor elkaar gekregen.
In huis beperkten we ons tot het neerzetten van een aantal kleinere tekstpaneeltjes, omdat we het niet zo zagen zitten dat er overal schroeven en spijkers moesten worden gebruikt. We waren namelijk net klaar met een grote opknapbeurt, dus alles zag er als nieuw uit en dat wilden José en ik graag nog even zo houden.

In de tuin maakte het me niet uit dat er hier en daar wat spijkers en schroeven in muren en deuren werden gejast, waardoor de grotere panelen en tekstplaten vooral buiten een plekje kregen.

's-Middags was ik al naar Wageningen gereden om Paul Toxopeus op te halen , omdat ik heel graag zijn Land van Ooit van Lego wilde laten zien. Toen ik bij hem aankwam, schrok ik nogal van de omvang van de lading, maar met veel passen en meten hebben we uiteindelijk toch al het materiaal weten mee te krijgen.
Paul had vooraf te kennen gegeven dat hij minstens drie à vier vierkante meter nodig had om zijn land uit te stallen, dus besloot ik om daarvoor mijn werkkamer op de eerste verdieping ter beschikking te stellen. Dat was voor mij een mooie gelegenheid om weer eens flink te poetsen en op te ruimen en zo kon het dus gebeuren dat hij mijn volledige werkblad tot zijn beschikking had om zijn "Lego-Ooit" ten toon te stellen.
Die zaterdagavond zijn we vervolgens gedrieën tot in de kleine uurtjes bezig geweest om alles op te hangen en het legoland op te bouwen en - zoals Paul het noemde - tot leven te brengen door massa's lego-ooiters en lego-bezoekers in de diverse bouwwerken te plaatsen.
Ik kan me herinneren dat ik tot een uur of één 's-nachts bezig ben geweest om met alle macht een boom in elkaar te zetten. Dat viel voorwaar niet mee, terwijl er toch een duidelijke bouwtekening van de hand van Paul zelf bijgeleverd was. Wat een gepriegel! Maar goed, uiteindelijk is het me toch gelukt en spoedig daarna begaven we ons moe maar tevreden te bed.

Het gekke is dat er van het manegetheater geen foto's gemaakt zijn, terwijl het er toch echt stond. In volle glorie zelfs. Vooral de theaterverlichting was erg indrukwekkend. Gelukkig is er alles over te lezen op Paul's eigen weblog hetlandvanooitvanlego.

En toen werd het zondag 26 juni.
Rond 10.45 uur arriveerden de eerste gasten in de personen van Marjolein en Daniëlle. En zij kwamen niet alleen. Allemachtig, wat een invasie! Een invasie van beren, wel te verstaan. Meer dan 80! En ze kregen allemaal een plekje. Overal, maar dan ook overal stonden beren. Kijk maar. Eh, even voor de goede orde, ze waren wèl uitgenodigd, hoor! Het begon al onder de kapstok in de gang.

...en ze verspreidden zich allengs door het hele huis.

Hier laat René zijn evenbeeld zien.

...en Gwen haalt herinneringen op aan haar tijd als Dame Grandeur de Bourgeoisie.

Bij Waterloo op de eerste verdieping stond natuurlijk een Napoleontische beer, die Marjolein hier aan het fotograferen is.

Ook in de tuin werd het een beestenboel!

Ondertussen druppelden langzaam maar zeker alle andere gasten binnen en na een eerste kennismaking - want de meesten kenden elkaar in het geheel niet - en vervolgens genietend van koffie, thee en allerhande lekkernijen werd het tijd om elkaar zijn of haar verhaal te vertellen.
Het was een prachtige manier om iedereen nader te leren kennen en ieders betrokkenheid bij het Land van Ooit en natuurlijk bij dit weblog te horen. Ik vond met name dit gedeelte geweldig, omdat er zulke prachtige en persoonlijke verhalen ter tafel kwamen. Ik had dat voor geen goud willen missen. Op de volgende foto's zien we vrijwel het hele gezelschap bij elkaar. Trouwe lezers van dit weblog zullen de meeste namen herkennen en zien er nu ook een gezicht bij.

V.l.n.r. Daniëlle, Gwen, Marjolein, John en Nicolaï.

V.l.n.r. nog net Edwin (Jonkheer Ed), René, Jappie, José (mijn echtgenote), Rick, Daan en Paul.

Links Edwin iets duidelijker.

Nadat iedereen zijn verhaal had gedaan, kwam er van de kant van Leonie en Paul een verrassing. Zij hadden voor mij een bijzonder cadeau bedacht.
Het was een zelfgemaakt en -geschreven boekje. En het ging over mij. Het heette de Opperhoftekenmeester van Ooit door Paul Toxopeus en Leonie Driessen.
Op de achterkant staat:

Ooit, lang geleden
(in het jaar 1988) vond John Rabou een bijzondere brief op zijn deurmat. Dit was het begin van zijn Ooitse avonturen...

Dit verhaal is de ingekorte en enigszins aangepaste en verOoitste geschiedenis van John Rabou in Het Land van Ooit".

En de bedoeling was dat ik het hele verhaal voorlas. En dat deed ik. Het duurde lang, maar iedereen luisterde ademloos. En ik las....

....en lachte.....

....en men luisterde....

.....en luisterde....

...en helemaal rechts zit Leonie......

....Prrrfff....

....en men lachte....en ik las en vond het geweldig.
Het was een schitterend cadeau, maar het werd nog mooier, want Leonie overhandigde mij een paar voorwerpen die het cadeau moesten completeren, zoals in het verhaal te lezen stond, n.l. een gouden Zwanenveer en een prachtige antieke inktpot, die ik nu ook echt in gebruik heb. Ik koester ze en vind ze ontroerend mooi!

Na deze langdurige introductieronde nam iedereen de tijd om elkaar uitgebreid te spreken en elkaars verzamelingen te bekijken. Het was een levendige uitwisseling van ervaringen en een uitruil van allerhande Ooitparafernalia en het was vooral uitermate gezellig.

Ergens rond deze tijd haakte ook Luc nog aan, die aan de middag een geheel nieuwe impuls en dynamiek meegaf. Hieronder rechts op de foto.

Behalve Marjolein met haar beren en Paul met zijn Lego-LandvanOoit had iedereen wel iets meegenomen. Over het algemeen ging het om verzamelingen met foldermateriaal en allerhande voorwerpen, maar ook mappen vol met artikelen over het Land van Ooit. Eén van de meest opvallende voorwerpen was dit volledig gerestaureerde kinderkoetsje van Edwin.

Aan het eind van de dag serveerden we een eenvoudige maar voedzame maaltijd, waarna we voldaan en tevreden iedereen rond een uur of negen weer uitgeleide deden.

Ondanks het feit dat spijtig genoeg niet iedereen die Ooitgetekend zo'n lange tijd heeft gevolgd op deze dag aanwezig kon zijn, was het al met al naar onze smaak een zeer geslaagde en bovenal onvergetelijke dag, waarvoor ik - ook namens José - iedereen die erbij was hierbij nogmaals hartelijk wil bedanken. En vooral ook degenen die deze dag zo uitvoerig hebben gefotografeerd, t.w. Daniëlle, Marjolein, Leonie en Rick.
Zeer waarschijnlijk krijgt deze dag nog een staartje ook, maar daarover kan ik over een maandje of zo pas iets meer vertellen.
Voor nu, hartelijk dank weer voor jullie aandacht.

OO!Ttekeningen compleet!

2011-04-09T23:44:00.004+02:00

Met grote blijdschap kan ik mededelen, dat ik zojuist al het resterende originele materiaal wat er nog lag, in mijn webwinkeltje heb geplaatst.
Dit tot genoegen - naar ik hoop - van eenieder die erop heeft gewacht, erin geïnteresserd is en/of er zijn of haar voordeel mee wil doen. Met een hartelijke groet van uw bereidwillige dienaar!

Een kleurrijk slot

2011-03-30T17:55:00.015+02:00

Voor dit bericht heb ik een beetje gesmokkeld met de chronologie. Eigenlijk had dit bericht n.l. vòòr de Makei- en Kerst-kleurplaten moeten staan, maar het leek mij een leuk idee om juist met dit onderwerp het weblog af te sluiten. Het gaat hier n.l. over het materiaal dat ik gemaakt heb voor het 15-jarig bestaan van Ooit in 2003. En het bleek nog één keer een flinke uitspatting te worden.
Maar laat ik beginnen met het presenteren van de folder die voor het derde lustrum was gemaakt en waarop als voorproefje alvast een paar elementen (de taarten) uit het werk dat ik voor deze gelegenheid gemaakt heb, te zien zijn. Ziehier de voor- en achterkant van de folder van AD15:

Opengevouwen.....

.....en de keerzijde. In het midden zien we Snip-Snap-Lieve in de uitbundige rode rôbe, gemaakt naar een ontwerp van mijn hand. De artists-impression van het Opslot hieronder links is niet van mijn hand. Ik neem aan dat dat wel duidelijk is. De geschilderde panelen in het Opslot - naar mijn illustraties uit het eerste prentenboek Ridder Graniet - zijn na het faillissement gered door Jacco de Hart en als het goed is nog steeds te zien in het scoutinggebouw van de Dr. Akkermansgroep in Drunen.

Dit gezegd hebbende, kan ik me nu wijden aan de schetsen, aan- en toepassingen van het speciale briefpapier dat ik voor het 15-jarig bestaan moest maken.
Allereerst was het de bedoeling om een feestelijke illustratie te maken voor verschillende maten van enveloppen. En wat is er nou feestelijker dan een typische Ooitse feesttaart, uiteraard ééntje met 15 kaarsjes en ééntje zoals ik al meerdere keren eerder had gemaakt. Dit is een eerste poging....

.....met een voorstel van de toepassing.

Nogal saai, nietwaar?
Maar toen kwam ik op het idee om iemand uit de taart te laten komen, zoals een duveltje uit een doosje. Voor mij lag het voor de hand dat dat dan Kloontje moest zijn.

Het idee viel in goede aarde en dit was al veel dynamischer, maar Marjan had toch liever dat - en hier zal Rick wel blij mee zijn - Jean d'Orange en Dame Grandeur uit de taart te voorschijn zouden komen. Dat maakte het voor mij wel wat ingewikkelder, maar ik begreep de keuze natuurlijk onmiddelijk. En uiteraard nog steeds met 15 kaarsjes.

Dit werd al wat, maar kon natuurlijk beter en uitbundiger, getuige de opmerkingen die Marjan erbij had geschreven.

Maar voordat ik die aanpassingen maakte, deed ik eerst nog een paar voorstellen voor verschillende formaten enveloppen.

Vervolgens kwam ik na een nogal onbeholpen poging, zoals hieronder te zien is........

....met een bevredigender versie.

Uiteraard werd ook hier nog het een en ander aan gefinetuned.....

.....maar uiteindelijk werd de schets goedgekeurd en kwam Ooit na verloop van tijd met de volgende drie formaten uiterst kleurrijke enveloppen op de proppen.

Deze illustratie werd ook gebruikt voor de achterkant van de landkaart.
Het betrof dit keer een gevouwen dubbel A4-formaat, waarop dus aan de ene kant dit te zien was....

.....en aan de andere kant de theateragenda.

Opengevouwen stond dus op A3-formaat op de binnenkant de landkaart, waar ik dit keer geen enkele aanpassing voor heb hoeven doen.

Bij zo'n feestelijke enveloppe hoorde natuurlijk een zo mogelijk nog kleurrijker briefpapier. Het idee was om een doorkijkje door een poort te visualiseren met aan weerszijden de beide personages die ook op de enveloppe figureerden, en een blik bood op het Roze Kasteel. Het voorterrein van het Kasteel zou bezaaid moeten zijn met feesttaarten. Ter referentie kreeg ik de beschikking over een serie foto's van Jean en Dame Grandeur in een pose die het mij makkelijker zou maken om aan het gevraagde te voldoen. Hieronder staan twee foto's uit een serie van zes, die onderling verder nauwelijks van elkaar verschilden.

Ik toog dus aan het werk en kwam met de volgende schetsen. De eerste is slechts een kopie van een deel van de hele illustratie, maar ik laat hem toch zien vanwege de opmerkingen die erbij staan. Vooral het "decolletwee" vind ik erg grappig in dit verband.

In deze staat was de definitieve vorm wel zo'n beetje bereikt, maar het was de bedoeling dat de poort inclusief de beide personages los en apart van de achtergrond geïllustreerd zou worden.
De reden waarom wordt verderop wel duidelijk.
Het kwam er dus op neer dat ik voor dit briefpapier twee verschillende illustraties moest maken. Eén van de voorgrond en één van de achtergrond, zal ik maar zeggen.
Vervolgens werkte ik eerst verder aan de voorgrond.

Marjan wilde voor de poort nog een tweede versie van de boog, die ik volgens onderstaande schets weliswaar in kleur heb uitgewerkt en die precies in te passen was op de plek van het wapen, maar waarvan ik nooit de toepassing heb teruggezien. Maar voor de volledigheid laat ik dit schetsje hier toch ook zien.

Al met al resulteerde dit in de volgende definitieve schets...

...die ik in kleur uitwerkte en waarvan ik helaas alleen nog maar een z/w-kopie kan laten zien.

De achtergrond kwam nu aan de beurt en zag er in combinatie met de voorgrond in schets aldus uit.

Ook van deze losse illustratie in kleur heb ik alleen maar een z/w-kopie....

.....maar het complete briefpapier zag er uiteindelijk als volgt uit.

De achtergrond moest voor het briefpapier natuurlijk vaagjes gedrukt worden, omdat anders de brieftekst onleesbaar zou zijn. Hieronder enkele voorbeelden. De eerste betreft een uitnodiging voor een staatsiebezoek, de tweede betreft de begeleidende brief bij de mailings naar de scholen.

Naast het briefpapier verscheen er ook nog een speciale vierkante enveloppe, waarin een bijzondere jubileumfolder zat en waarvoor deze illustraties ook waren gebruikt.

Op de voorkant van de folder stond wederom de illustratie voor het briefpapier, maar dit keer was de achtergrond gewoon 100% in kleur gedrukt.

Het bijzondere van deze folder was het feit dat hij meerdere keren kon worden uitgeklapt. De voorkant was een zogenaamde gatefold. Hij kon naar links en rechts worden opengeklapt, waardoor dit zichtbaar werd.

Hievan kon het middendeel naar boven toe worden weggeklapt en kregen we het volgende te zien.

Als klap op de vuurpijl kon ook deze pagina opengeklapt worden, maar dit keer naar beneden toe, en liet vervolgens dit totaalbeeld zien.

Rest mij nog voor de volledigheid de achterkant van deze folder te laten zien, waarmee ik maar wil zeggen dat dit alles naar mijn smaak een toch wel zeer feestelijke en aantrekkelijke presentatie van het derde jubileum vormde.

En met dit materiaal ben ik dan aan het eind gekomen van Ooitgetekend. Of liever gezegd is er een eind gekomen aan het materiaal dat ik had en waarmee ik inmiddels alweer drie jaar lang heb gepoogd mijn zeer gewaardeerde Ooitgetekendlezers te vermaken.
Toch zullen er nog enkele afleveringen volgen, omdat er nog wat materiaal ligt op het gebied van toepassingen, die verschenen nadat ik al van het toneel verdwenen was en die ik jullie niet wil onthouden en zijn er nog wat andere mededelingen te doen . Zo moet ik het resterende originele tekenwerk nog rubriceren en in mijn winkeltje plaatsen, waarvan ik jullie langs deze weg ook weer op de hoogte zal brengen en volgt er binnen niet al te lange tijd een naar ik hoop aardig en interressant bericht over Ooitgetekend in een andere vorm.
Hoe het ook zij, ik wil iedereen nu alvast heel hartelijk bedanken voor de belangstelling en de vele leuke en enthousiaste reacties die ik gedurende die drie jaar kreeg en mij elke keer weer gaande hielden.
Ik heb het erg leuk gevonden om mijn geschiedenis met het Land van Ooit te delen met eenieder die Ooit net zo'n warm hart toedroeg als ik.

Feestje?

2011-01-29T17:47:00.004+01:00

Nu het duidelijk is dat het eind van dit weblog toch echt in zicht komt, gingen er in de reacties op de vorige aflevering weer stemmen op om ter afsluiting een feestelijke bijeenkomst te organiseren.
Omdat ik niet weet of alle lezers ook de reacties zien, maak ik er voor alle zekerheid toch maar een bericht van, opdat het geen enkele Ooitgetekend-getrouwe zal ontgaan.
Het lijkt ook mij een erg leuk idee om al diegenen die dit weblog al zólang en vaak met zóveel enthousiasme lezen eens in levende lijve te ontmoeten. Met enkelen is dat inmiddels al gebeurd en met enkele anderen is er een bijzondere correspondentie ontstaan.
In principe ben ik graag bereid om zo'n bijeenkomst te faciliteren, maar voordat ik dat toezeg, lijkt het me verstandig om eerst te inventariseren op hoeveel mensen ik zou kunnen (of moeten) rekenen.
Als de opkomst namelijk overweldigend zou zijn, ligt het niet voor de hand om het evenement bij mij thuis te houden, omdat mijn ruimte nu eenmaal niet onbeperkt is.
We zouden dan naar een ander onderkomen moeten uitzien.
Ik stel me voor dat deze bijeenkomst ergens in het voorjaar gehouden zou kunnen worden, want vaak lekker weer en nu nog tijd om een en ander goed georganiseerd te krijgen.
Ik zou dus graag een e-mail ontvangen van eenieder die geïnteresseerd is om bij dit feestje aanwezig te zijn op jrabou@tiscali.nl zodat ik een bestandje aan kan maken om iedereen eenvoudig op de hoogte te houden van de ontwikkelingen hieromtrent en kan inschatten op hoeveel mensen ik kan rekenen. Ook graag van degenen die hier al op gereageerd hebben. Als er briljante ideëen of suggesties zijn om dit festijn tot een succes te maken dan hoor ik die uiteraard ook graag.
En hulp is - naast die van jonkheer Ed, die de zijne al aanbood - vanzelfsprekend zeer welkom.
Ik ben benieuwd, dus kom maar op! Wie durft?

Hohoho, Kerst enzo!

2010-12-30T21:48:00.001+01:00

Niet lang na de Makei-kleurplaat werd mij gevraagd om nog een andere te maken. Dit keer was de opdrachtgever Peijnenburg en het onderwerp van de plaat was een kerstscène ter promotie van Kapitein Koek, één van hun producten.
Ter inspiratie en als voorbeeld werd mij een tweetal leaflets overhandigd van de Kerstshow@ooit die in de kerstvakantie van 2003 in de Koningssael en het aangrenzende Kersttheater gehouden zou worden. Verder kreeg ik een serie voorbeelden van Kapitein Koek-karakters mee, omdat het de bedoeling was enkele daarvan in de kleurplaat op te nemen.
Ziehier de voor- en achterzijde van beide leaflets en de Kapitein Koek-karakters.

Ik produceerde de volgende schets.

Dit maakte bij Marjan een hele waslijst aan op- en aanmerkingen los.....

......die ik gewillig één voor één afliep en na verbetering afvinkte. Dit resulteerde in de volgende, verbeterde versie.

En nòg was Marjan niet helemaal tevreden, getuige de volgende extra wensenlijst!

Nadat ook deze aanpassingen waren gedaan, keurde Marjan uiteindelijk de schets goed.

Hoewel, Graniet keek eerlijk gezegd wel een beetje leip uit zijn ogen, dus ook dat nog maar even veranderd.

Dat was beter! Of-ie nog in te kleuren was, heb ik nooit meer gehoord, maar dit was het resultaat.

En omdat ik toch al zo lekker bezig was, kon ik net zo goed ook maar meteen een versie maken voor het Land van Ooit zelf, met in plaats van de Kapitein Koek-karakters een stel kinderen. Ook deze schets was niet onmiddelijk in orde, maar het aantal gewenste aanpassingen bleef in dit geval binnen de perken.

Of deze kleurplaat gebruikt is of succesvol was, weet ik niet, want ik heb er nooit meer iets van gezien of gehoord. Ook niet of er kinderen zijn geweest die hem daadwerkelijk hebben ingekleurd.

Als afsluiting van deze aflevering en omdat het bijna Oud en Nieuw is, maak ik van de gelegenheid gebruik om iedereen een hele gezellige jaarwisseling en een buitengewoon

te wensen!!

Kleurloze commercie!

2010-12-29T20:30:00.001+01:00

Nu ik dan toch de draad weer opgepakt heb kan ik net zo goed maar even doorpakken, want de twee volgende afleveringen hebben niet helemaal mijn affiniteit. Iets teveel commercie, als je het mij vraagt, maar ik kan er simpelweg niet omheen.
Hoe dan ook, er moest een Ooitse kleurplaat komen voor een bakkerij of bakkersbedrijf of iets dergelijks, die voor zijn commerciële activiteiten het Land van Ooit had ingeschakeld. En Ooit mij weer, natuurlijk.
Op zeker moment kreeg ik dus een kopie van een kennelijk door hen al langere tijd gebruikte kleurplaat voorzien van hun logo, waarbij het vooral ging om de wandelende gebakjes, want die moesten in de nieuwe kleurplaat terugkomen, alsmede een synopsis van de setting waarin de Ooitse versie van de kleurplaat moest worden uitgevoerd.

Mijn eerste schets is niet overgeleverd, maar naar aanleiding van de onderstaande opmerkingen kan ik opmaken dat Makei vooral in potten en pannen heeft moeten staan roeren; eerlijk gezegd kan ik het me niet meer herinneren. Ik kan me alleen herinneren dat er nogal wat haast achter zat.

In ieder geval resulteerde dit in onderstaande variant, die ik kennelijk zonder verdere aanpassingen heb kunnen uitwerken.

Dit is overigens de eerste en enige keer dat Makei uit mijn pen is gevloeid.

Belofte maakt schuld!

2010-12-27T20:55:00.006+01:00

Ziezo, daar ben ik eindelijk weer!
Ik heb jullie geduld dit keer wel erg op de proef gesteld, vrees ik.
Ik heb een volgende aflevering steeds maar voor me uitgeschoven, omdat het eind nu echt in zicht is, veronderstel ik.
En bovendien wist ik niet goed hoe ik het resterende materiaal op een goeie manier moest presenteren, maar ik denk dat ik er nu wel uit ben.

Maar allereerst moet ik nog een belofte nakomen.

In de reacties op "Nog één keer!" van 13 juli 2010, vertelde Marjolein over haar Ooitberen-collectie:

"En dan ook nog mijn beren. (.....) Ga in ooit zitten kostuums bestuderen (en uittekenen) en dan thuis in klein formaat (de beren zijn ongeveer 30 cm.)de kostuums zo precies mogelijk namaken. De beren maak ik ook zelf zo kan je leuk persoonlijke dingen zoals beren met lang haar en vlechten maken."

Op mijn vraag of ze Rak bijvoorbeeld ook had gemaakt en of het mogelijk was om sommige karakters wat beter te kunnen zien, stuurde ze mij vervolgens een mailtje met een serie foto's van beren die (nog) niet op haar site te zien zijn. Ze schreef erbij:

Hoi John,

Ben even op zoek geweest naar foto's van m'n beren. Het zijn niet m'n beste foto's maar de rest kan ik nu even niet bij komen. Het geeft in ieder geval wel een iets duidelijker beeld denk ik.

Groeten,
Marjolein Rensink

Mijn reactie:

Beste Marjolein,

Wat een leuke en wonderlijke collectie! En bedankt dat je ze aan me wilde laten zien. Ik ga er zeker iets mee doen op Ooitgetekend. Tenminste, als je dat goed vindt?! Zijn ze te koop? En mag ik dan jouw email-adres vermelden i.v.m. eventuele vragen?

Groetjes
John

Waarop zij terug schreef:

Hoi John,

Ben benieuwd wat je plannen zijn maar ga gerust je gang! Mijn berige Ooiters zijn (helaas voor een ieder) NIET te koop. Ze blijven als Ooiters bij elkaar zoals het naar mijn idee hoort te zijn. Niemand verlaat de groep er komen er alleen zo af en toe een paar bij. De beren zijn one-of-a-kind dus ze worden ook niet nog een keertje gemaakt. Een heel enkele keer wel eenzelfde kostuum maar alleen als er in het levensechte Ooit ook meerdere personen zo rondliepen. In gevallen zoals bijvoorbeeld Rak en Pier die telkens een ander kostuum kregen heb ik lekker degene uitgezocht die ik (op moment van maken) het mooiste vond en daar zullen ze het mee moeten doen. Wat dat betreft zullen er altijd kostuums aan mijn collectie blijven ontbreken. Door de jaren heen zijn er zo veel verschillende figuren en kostuums de revue gepasseerd in Ooit dat ik nog wel even vooruit kan.

Groetjes
Marjolein

Dat is dan helder!
Maar hierbij tóch haar e-mail adres, want je weet maar nooit: excalibear@ziggo.nl

En tot slot uiteraard datgene waar het hier allemaal om gaat, de foto's van de Ooit-beren.

Staatsieportret

Arend de Chirurgijn

Briljant

Jean d'Orange

Jean-Pierre

Kloontje

MacCheck

Pierre-Bataille

Rak de Reiger

Rak en Troe

Stor de Bostor

Waterdrager

Zeeheer en Dekzwalker

Een chique briefpapier

2010-09-02T22:40:00.002+02:00

....moest het worden. Ooit bestond in 2003 tenslotte 15 jaar! Het derde lustrum! En daar moest onder andere een gepast nieuw briefpapier voor worden gemaakt.
Na enig overleg besloten Marjan en ik als beeld te kiezen voor de Ooitzwanen, of liever gezegd, voor Rondalia en Wildebras.

Dit resulteerde in de volgende schets , waarbij ik een voorstel meestuurde voor de toepassing.

Afgezien van een kleine aanpassing - de bovenkant van de vleugel van Rondalia wilde Marjan graag wat hoger, ronder en ze had natuurlijk gelijk - werd deze schets zonder verdere omhaal goedgekeurd, waarna ik met uitwerking kon beginnen.

Ik wilde de zwanen een zekere mate van realisme meegeven, zodat ik vooral het verenkleed mooi kon detailleren.

Deze illustratie is eenieder natuurlijk welbekend, want hij siert al geruime tijd de titel van dit weblog. Ik heb voor deze tekening gekozen voor het bloghoofd, omdat ik vond dat er een zekere gedistingueerdheid uit spreekt en dat hij een sleutelmoment illustreert uit de mythologie van het Land van Ooit. Èn omdat ik hem gewoon mooi vind.

Maar in eerste instantie was het natuurlijk gewoon een briefhoofd en werd er een briefpapier van gemaakt . En uiteraard hoorde daar ook een enveloppe bij.

Nieuw werk, maar nog net niet helemaal!

2010-08-09T16:25:00.007+02:00

Na een lange periode waarin Ooit ervoor koos om voornamelijk bestaand werk van mij te gebruiken, zoals in de voorgaande afleveringen is gebleken, brak er nu dan toch een tijd aan waarin langzaam maar zeker weer nieuwe tekeningen werden gevraagd. Maar in eerste instantie nog niet helemaal. Marjan wilde namelijk eerst een paar bestaande illustraties als het ware geactualiseerd hebben. Dat gold in ieder geval voor de gouden lijst, die ik dik 10 jaar daarvoor, n.l. in 1991, had gemaakt en waarover ik bericht heb in AD-4 op maandag 24 november 2008.
Het ging om volgende tekening.

Het was natuurlijk evident dat A. J. Kwak het veld moest ruimen en dat Jean d'Orange en Dame Grandeur de Bourgeoisie hun opwachting zouden maken. Verder moest Troe toch wel erg veel woester worden - liefst zoals ik hem al eerder had getekend in het eerste prentenboek Ridder Graniet - en verder moest Kloontje ook anders. Meer Kloontje-achtig, snap je?!

Sap de Aardwortel, de Zeeheer en de Freule van de Strakke Teugel mochten blijven, evenals uiteraard Graniet, de Luie Lakei en Kos met de Snor.
Dit alles betekende wel dat ik driftig moest gaan schuiven en na wat heen en weer gefax met Marjan resulteerde dit in deze nieuwe versie.

Deze definitieve schets heb ik vervolgens uitgewerkt in zwart/wit-lijn, maar ik heb nooit enige toepassing gezien. Ik heb er dus geen idee van of - en hoe - deze illustratie ooit is gebruikt.

Een andere verandering betrof een nog oudere illustratie.

In mijn bericht van donderdag 14 augustus 2008 met de titel 1000 Ooit Dingen stond o.a. het volgende:

-knip-

Een groeiposter is het nooit geworden en of deze tekening überhaupt ooit is gebruikt weet ik niet; volgens mij niet! Later heb ik wel een hele nieuwe versie gemaakt van deze ridder, die o.a. in een reclamecampagne (in 2004) is gebruikt, waarover later meer.

-knip-

En die nieuwe versie, daar kwam het nu dus ook van.
Zoals gezegd was de eerste illustratie veel te on-Ooits en daarom vroeg Marjan me om een echte Ooitse variant te bedenken. Om me op weg te helpen vertelde ze dat haar als voorbeeld de illustratie van Sterk de Ridderman uit het eerste prentenboek Ridder Graniet voor ogen stond.

Daar kon ik natuurlijk wel wat mee.

Deze opzet was eigenlijk helemaal goed, maar Marjan wilde vanzelfsprekend een pietsje meer dynamiek, dus graag ook nu weer - floep, floep, floep - wapperend haar en een dito sjerp met een mooie kwast! En de benen wat langer, als het kan!
Marc wilde graag een heel stoer zwaard, zo één met een heuse bloedgeul. En liefst ook met een gekartelde kling.
Oké, al goed, komt voor elkaar!

In de definitieve potloodversie heb ik het zwaard nog een klein beetje veranderd. Vervolgens heb ik deze illustratie in kleur uitgewerkt en heb er daarna lange tijd niets meer van gezien. Ook nu weer heb ik geen idee wat ermee gedaan is. Pas een jaar of twee later - in 2004 - verscheen deze illustratie op de achterkant van een bijlage bij het Brabants Dagblad, genaamd "Op stap in Brabant".
En dat is de enige toepassing die ik van deze tekening ken.

Maarten Roux animeert Stor de Bostor!!

2010-07-19T11:54:00.008+02:00

Omdat ik niet zeker weet of iedereen ook de reacties op mijn berichten leest, wilde ik toch zorgen dat het volgende niet geheel onopgemerkt voorbij zou gaan.

Op de een of andere manier lukte het me niet om de fimpjes zelf te uploaden, dus heb ik hier als smaakmakertje maar een hele zwik stills van Maarten's - ook al zijn het studies - geweldige
animaties geplaatst.

Het woord is aan Maarten:

Nou, hé hé, ik was er dit weekend nog niet aan toegekomen, maar bij deze dus: het animatie-testje van Stor de Bostor:

http://www.youtube.com/watch?v=ah8Uv6p5YEM

Zoals eerder aangestipt is het allemaal nog erg rudimentair. Zijn hals en ook wel het hele hoofd zijn nog niet gerigged, d.w.z., nog niet voorzien van een digitaal skelet dat ik kan manipuleren. Tevens mijn excuses voor de geluidskwaliteit die een beetje dof klinkt.

Gezichtsuitdrukkingen stonden er al in, hoewel die nu ook wel een pak beter kunnen, nu ik het zo terug zie. Maar ach, dat heb je als je ouder werk terugziet :)

Als bonus hierbij de animatietestjes die ik deed om een beetje feeling te krijgen voor de lipping en zijn gezichtsuitdrukkingen.

http://www.youtube.com/watch?v=V50yUJ8Fb48

http://www.youtube.com/watch?v=p-CNuctvmy8

Voor de look wou ik me baseren op jouw schetsen, John. Om dat effect echter te bereiken zou ik het nu op een totaal andere manier aanpakken. Stiekem zou ik er nog eens de tijd voor vrij moeten maken om het volledig af te maken.

Mijn uiteindelijke doel was een virtuele representatie maken van de Ooiters, zodat dit ook digitale mogelijkheden kon bieden. Kijk maar naar de Sprookjesboom-serie van de Efteling (ook al ben ik zelf niet zooo te spreken over de digitale verbastering van de Anton Pieck-look, maar dit geheel terzijde)!

In ieder geval, veel plezier ermee :)

Tot zover Maarten.

Ook al zijn het studies, ik vind ze erg goed, Maarten en Stor is behoorlijk beangstigend met dit gebit!

Dank je dat je dit met ons wilde delen!

Nog één keer!

2010-07-13T21:48:00.001+02:00

Voordat ik weer eens met nieuw materiaal kom, is er nog één uitgave die ik beslist niet mag overslaan , maar waarin ook nu weer alleen maar oud materiaal is opgenomen.
Ik beloof echter dat ik de eerstvolgende keer weer eens met (min of meer) nieuw werk op de proppen zal komen.

Toch denk ik dat deze aflevering voor velen interessant kan zijn, omdat dit boekwerk niet voor iedereen beschikbaar kwam, maar uitsluitend bedoeld was als promotiemiddel van het Land van Ooit naar het bedrijfsleven toe; het is derhalve een relatief onbekende uitgave gebleven.

Het is inmiddels al weer twee jaar geleden dat ik in één mijn afleveringen al over dit boek te spreken kwam, n.l. in de aflevering het Staatenboek van 2 juli 2008, maar pas nu is het zover dat ik hier De Wereld van uw Stoutste Dromen integraal presenteer.

Omdat ik bang was dat de tekst onleesbaar zou worden - en dan met name de persknipsels in het tweede deel van het boek - heb ik het boek uit elkaar gehaald en elke pagina afzonderlijk gescand.

Bereidt u voor op een lange zit, want er wordt zeer veel verteld.

Oude wijn...

2010-06-26T17:07:00.000+02:00

Als je het mij vraagt hebben we die landkaarten zo langzamerhand wel een keer gezien, . Nou, dat komt dan goed uit, want deze versie is de laatste waar ik aan mee gewerkt heb. Voor zover ik weet is er in AD-15 nog één keer gebruik gemaakt van deze landkaart, maar daarover een volgende keer meer.

In deze periode werd er gedurende enige tijd geen nieuw materiaal van mij gevraagd, maar Ooit wist met (o.a) mijn oude werk toch weer verrassend voor de dag te komen. Oude wijn in nieuwe zakken, dus. En naar mijn smaak leuke nieuwe zakken, want ook nu weer ging het om een map. En dit keer betrof het een originele presentatie van "Kloontje, de Theatershow".

Als ik het goed begrepen heb, kregen alle bezoekers van deze show bij binnenkomst deze presentatiemap uitgereikt.

De binnenkant van de voorzijde kon nòg een keer worden uitgeklapt - een zgn. gatefold (in goed Nederlands) - waarin de medewerkers aan deze show werden gepresenteerd.

....en de achterzijde.

Er zat onder andere een stripverhaal over Kloontje en een ansichtkaart in.

AD-14

2010-06-23T14:49:00.004+02:00

Ook al hoefde ik voor de landkaart van AD-14 geen aanpassingen te maken, ik heb er wel een exemplaar van bewaard.

Kennelijk is er toch een kleine aanpassing gemaakt t.o.v. het seizoen daarvoor, want de muziekkiosk is verplaatst van het Plein van de Huilende Honden naar het terrein achter het Ooittheater; een beetje ondefinieerbare plek die in de geschiedenis van Ooit daardoor steeds verschillende bestemmingen heeft gehad.

Wat mij van deze landkaart wel beviel, was het feit dat de achtergrond in irisdruk was uitgevoerd. Voor zover ik weet was dat eerder alleen nog maar gebeurd bij de OoitSenten. Zie hiervoor http://tinyurl.com/2dfj79j

Ook al is er voor de achterkant van de landkaart geen materiaal van mij gebruikt, voor de volledigheid laat ik hem hier wel zien.

Een oude bekende!

2010-05-28T10:00:00.002+02:00

In de kerstvakantie van 2001 besloot ik om met mijn kinderen en een paar van hun vriend(innet)jes een open dag op Kasteel Ammersoyen te bezoeken.

Het kasteel ligt op een steenworp afstand van het Land van Ooit aan de andere kant van de Maas. Men presenteerde een programma dat speciaal gericht was op jongere kinderen. Zo was er een verhalenverteller, kinderen konden worden geschminckt en er konden helmen, schilden en zwaarden worden geknutseld en zo meer.
Kortom, het leek me een aardig idee om op deze manier met mijn kinderen van 7 en 5 een koude en regenachtige vrijdagmiddag in december mee door te komen.
Zo konden de kinderen zich ook wagen aan diverse kleurplaten en aldus kon het gebeuren dat ik een oude bekende tegen het lijf liep.

Ik heb nog serieus overwogen om er werk van te maken, want noch Ooit, noch ik hadden hier toestemming voor gegeven en het jatwerk was natuurlijk evident, maar na enig gegoogle kwam ik er al gauw achter dat de Kastelenstichting waar Ammersoyen deel van uitmaakt een nogal armlastige indruk maakte en welbeschouwd vond ik het idee van zo'n kleurplaat op die plek nog niet eens zo onsympathiek; men had duidelijk geen commerciële doeleinden op het oog. Ik heb het er dus maar bij gelaten. Ik geloof zelfs dat ik Ooit niet eens op de hoogte heb gebracht en wie weet, misschien gebruiken ze deze kleurplaat tegenwoordig nog altijd!

Een verrassende map!

2010-05-26T11:06:00.000+02:00

Ergens in mei van 2001 kreeg ik van Ooit een grote enveloppe thuisgestuurd. Er zat een informatiemap in met inhoud.

Ziehier de voorkant....

.....en de achterkant.....

Geopend.....

.....en de buitenkant!

Uiteraard was ik hier heel enthousiast over. Het is altijd leuk om mijn werk op een dergelijke verrassende wijze toegepast te zien.

Maar wàt er in die map zat, maakte me pas echt blij. Het ging natuurlijk om bestaand materiaal, maar ik ervaarde het als een eer dat voor al die verschillende pasjes en zelfs voor de visa mijn werk was gebruikt.

Mijn jaar was helemaal goed!

AD-13

2010-05-24T15:58:00.009+02:00

Na lange tijd maak ik dan eindelijk weer eens mijn opwachting, met dank voor uw aller geduld!

Ook voor het seizoen AD-13 hoefde ik nauwelijks iets te maken. Eigenlijk alleen maar de aanpassingen voor de nieuwe landkaart. Toch waren er in AD-13 enkele aardige verrassingen , die ik de komende afleveringen met plezier presenteer. Maar eerst de nieuwe landkaart.

Op zeker moment kreeg ik een Hoogstbelangrijke Gouvernementele Fax met het verzoek vier nieuwe elementen aan de kaart toe te voegen.

Bijgesloten waren een viertal kopieën waarop de locaties van de aanpassingen waren aangegeven.

...en dit zijn de schetsen die ik aan Marjan liet zien.

Deze werden zonder veel omhaal goedgekeurd en in de nieuwe landkaart ingemonteerd.
Tot mijn grote spijt kan ik de landkaart hier niet laten zien, simpelweg omdat ik hem niet heb. Nooit gehad ook. Ik vrees dat ik het hierbij dus moet laten. Tenzij iemand van u, mijn trouwe lezers, nog een (eventueel digitaal) exemplaar heeft. In dat geval hou ik mij zeer aanbevolen en zou ik te gelegener tijd de kaart nog aan deze aflevering kunnen toevoegen. Voor de volledigheid zou dat erg leuk zijn.

Maar - wellicht als troost - heb ik nog wèl een exemplaar van de folder, die ik julllie niet wil onthouden. Zonder illustraties dit seizoen, maar zoals gebruikelijk boordevol foto's.

Nog meer aandacht

2010-03-14T17:14:00.003+01:00

Dit keer heeft het wel schandalig lang geduurd voordat ik weer eens iets van me liet horen op dit weblog, maar op de een of andere manier lukte het maar niet om er de tijd voor vrij te maken. En ik ben bang dat ik de komende paar maanden ook erg weinig tijd zal hebben om met de regelmaat die jullie van me gewend zijn afleveringen te posten, maar wees gerust, zo gauw de rust weergekeerd is, pik ik de draad als vanouds op, want er ligt nog een behoorlijke hoeveelheid materiaal dat nog gepost moet worden. Dus voor nu a.u.b. enig begrip en vooral geduld.

Toen ik een volgende aflevering aan het voorbereiden was stuitte ik toevalligerwijs op een mapje met krantenknipsels (en zo meer) van artikelen die gepubliceerd zijn n.a.v. het verschijnen van het tweede prentenboek "Ridder Graniet vertelt het verhaal van Ooit".
Na enig aarzelen heb ik toch maar besloten ze hier te posten, al was het enkel voor de volledigheid van deze - laten we zeggen - soort van geschiedschrijving.

Helaas kon ik niet aanwezig zijn bij de presentatie van het boek in het Emma Kinderziekenhuis, want dat viel midden in mijn vakantie. In die tijd zat ik met mijn lief en koters ergens in Normandië, dus het was voor mij simpelweg ondoenlijk om voor deze gelegenheid even op en neer te rijden. Spijtig genoeg was dit de tweede keer dat ik niet bij de presentatie van een boek aanwezig kon zijn, want het was mij ook al niet gegeven om de aanbieding van het eerste prentenboek aan Joost Prinsen bij te wonen, want ook in een vakantieperiode.
Toch jammer, maar het was niet anders en later heb ik begrepen dat de kinderen in het ziekenhuis het boek zeer enthousiast ontvangen hebben.
Hoe dan ook, hieronder de knipsels met aan het eind nog een aardige recensie (met dito briefje) die Ooit me een jaartje later toestuurde.

Hoog bezoek!

2010-02-02T17:59:00.004+01:00

En toen gebeurde er iets dat ik nooit had verwacht; op zeker moment lag deze brief op de deurmat.

Het was werkelijk een volslagen verrassing voor me, maar ik vond het wel erg leuk! Ik heb Jean d'Orange altijd één van de leukste karakters van het Land van Ooit gevonden en moest altijd erg om hem lachen.
Na verloop van tijd kreeg ik inderdaad een telefoontje van Marc-Antony en prikten we een datum voor het interview.
Op de dag van de afspraak zorgde ik er natuurlijk voor dat mijn werkkamer netjes aan kant was, want dat laat nogal eens te wensen over en met dergelijk hoog bezoek kon ik daar natuurlijk niet onderuit. Bovendien had ik samen met mijn kinderen ruim van tevoren en recht voor mijn voordeur twee(!) parkeerplaatsen met feestvlaggetjes afgezet, zodat de oranje Limonade - zoals Jean zijn geliefde vervoermiddel geloof ik noemde - in ieder geval verzekerd was van voldoende parkeergelegenheid.
Ik had geen idee wat me te wachten stond, dus ik liet het hele spektakel maar over me heen komen. Zo werd ik bijvoorbeeld volledig verrast door Jean's vraag of ik "even" een portret van hem wilde maken. Dat had ik helemaal niet verwacht. Maar goed, ik geloof dat ik het er nog aardig vanaf gebracht heb.
Na afloop evalueerden we beneden in de eetkamer het gesprek en dronken we nog wat koffie met Jean en Marc-Antony, die de camera bediend had. Bij die gelegenheid dacht ik ook eindelijk kennis te kunnen maken met de acteur die Jean zo fantastisch speelde, maar dat had je gedacht! Weinig kans, hij bleef onverstoorbaar in zijn rol. We zijn toen maar met de kinderen - zij waren toen 5 en 3 jaar - als afsluiting van het bezoek een rondje gaan rijden in de Limonade. En geloof me, dàt is een eigenaardige gewaarwording, dat je door iedereen nagekeken wordt. En toegezwaaid! Nou ja, Jean dan, hè! En hij zwaaide natuurlijk uitbundig terug naar iedereen. Ik vond het een bijzondere ervaring.
Veel later, toen het interview al meer dan eens was uitgezonden - en trouwens veel méér dan "meer dan eens" - kreeg ik op het schoolplein van mijn kinderen ook andere opmerkingen te horen dan de initiële enthousiaste geluiden; zoals b.v. "je was vanmorgen wéér op TV, kunnen ze niet eens wat nieuws uitzenden". Tja, dat snapte ik wel. Het werd zó vaak herhaald dat ik me goed kon voorstellen dat het zo langzamerhand vervelend werd. Maar goed, mijn kinderen en ik hebben er erg veel plezier aan beleefd.

Voor het feit dat ik het interview hier kan laten zien ben ik veel dank verschuldigd aan de gezusters Marjolein en Esther Rensink.
Een tijd geleden heeft Marjolein op een vraag van mij via Ooitgetekend aangeboden om de video die ik van het interview had door haar zus Esther te laten digitaliseren. En Esther heeft het wel heel professioneel aangepakt. Ze stuurde me na verloop van tijd een pakketje met een DVD van het interview plus een CD-ROM met twee verschillende versies. Eén met en één zonder begin- en eindtune. Bovendien had ze de DVD voorzien van een leuk vormgegeven omslag met als illustratie een still uit het interview. En het leuke dáárvan is weer - tenminste voor mijzelf - dat achter Jean mijn dochter Yannic te zien is, zittend aan de werktafel waar ik nu - inmiddels bijna 10 jaar later - nog steeds dagelijks aan zit te werken.

Mijne dames Rensink, mijn dank is groot!

AD-12

2010-01-26T21:53:00.003+01:00

Voor de nieuwe landkaart waren slechts een paar aanpassingen nodig. Na de hectiek van het tweede prentenboek vond ik dat wèl zo prettig.
Sap kreeg een nieuw tuintheatertje bij Bellerose en Oranjeboom een nieuwe ingang aan de Paladijnzijde.

Eh, en de ingang wel graag geopend getekend, John! Oh ja, natuurlijk, bij deze dan.

Dit alles had verder niet zoveel voeten in de aarde, dus er werd wederom en gezwind een verse landkaart gedrukt, dit keer met een frisse, blauwe achtergrondkleur.

De achterkant van de landkaart kreeg dit seizoen verrassenderwijs voor het eerst een geheel andere kleur dan de voorkant. En als illustratie werd Lapis Lazula maar weer eens van stal gehaald. Evenals Lapis komen de wapperende "Nieuw"-vaandels ook uit het eerste prentenboek.

Voor de folder werd hetzelfde illustratiemateriaal gebruikt. Behoudens het maken van het tweede prentenboek bleef mijn bijdrage aan AD-12 derhalve dus nogal bescheiden. Maar dat was niet zo erg, want in AD-12 zou ik behoorlijk wat aandacht krijgen, iets dat ik op dat moment nog niet kon bevroeden, maar daarover een volgende keer graag meer. Ik sluit nu af met het tonen van de sierlijke, stoere en sterke folder van AD-12.

Het verhaal van Ooit

2010-01-04T14:43:00.012+01:00

Alvorens ik hier het tweede prentenboek presenteer, wil ik allereerst iedereen een inspirerend en vooral gezond 2010 toewensen en nogmaals bedanken voor de warme belangstelling in het afgelopen jaar.

Zoals gezegd was er voor het maken van de illustraties van dit tweede boek maar erg weinig tijd beschikbaar. Daarom besloot ik om in dit geval wat meer kleine illustraties toe te passen en zo dicht mogelijk bij de tekst te blijven. Bovendien maakte ik de schetsen al zoveel mogelijk "op stand" i.p.v. eerst een stapel studies te produceren zoals ik dat voor het eerste boek had gedaan.
Omdat er niet genoeg tijd was om heel kritisch te werk te gaan, keurde Marjan zo'n beetje alles onomwonden goed en dus laat ik de schetsen hier zien zonder al te veel op- en/of aanmerkingen. Wel staan er hier en daar wat aantekeningen op de bladen zelf.

Als ik me goed herinner wilde Marjan - wegens de tijdsdruk - voor de schutbladen de illustraties uit het eerste boek gebruiken. Die vond ik minder toepasselijk en daarom stuurde haar de volgende fax.

Gelukkig was ze het direct met me eens toen ze deze zwaantjes zag en omdat er snel gehandeld moest worden werd er besloten om maar meteen met uitwerken te beginnen. Dit leverde het volgende resultaat op. Ook weer zonder commentaar; het lijkt me allemaal duidelijk genoeg.

Vòòr de taart!

2009-12-11T13:50:00.010+01:00

Soms staat me de chronologie van alle gebeurtenissen niet helemaal helder meer voor de geest, zo ook in dit geval, want een aantal maanden voordat ik het taartlogo maakte kreeg ik van Marc een manuscript thuisgestuurd, waarop in de aanhef expliciet stond: "Concept, 1ste nog niet gecorrigeerde tekst alleen bestemd voor John Rabou".
Het ging om een verhaaltje van een vijftal pagina's, waarvan ik de inhoud niet zal prijsgeven, al was het alleen maar om deze uitdrukkelijke wens van Marc te eerbiedigen. Het volstaat denk ik om te melden dat er na een schoolreisje naar het Land van Ooit twee buitenbeentjes - Polle en Shoera - in Ooit achterbleven, omdat ze door de rest van de groep vergeten waren. Vanzelfsprekend beleven ze vervolgens een spannend en onvergetelijk avontuur samen met Graniet en Kos.
Het was de bedoeling dat er een tweede prentenboek zou komen, waarvoor ook dit keer de tekst van de hand van Marc was en waarvoor ik wederom de illustraties zou verzorgen.
Er moest eerst een omslagillustratie gemaakt worden, zodat het verschijnen van het boek in de voorjaarsaanbiedingen 2000-folder van de uitgeverij kon worden aangekondigd; de rest van de illustraties kwam dan daarna wel.
In tegenstelling tot het eerste prentenboek zat er dit keer dus flink wat druk op de ketel. Waar ik in het eerste geval een paar jaar de tijd had, moest ik het dit keer doen met hooguit twee maanden, want het was immers de bedoeling dat dit boek in het voorjaar van 2000 zou verschijnen en het was inmiddels oktober 1999! Alle illustraties moesten nog gemaakt worden, de tekst geschreven, het boek moest worden vormgegeven, de tekeningen gelithografeerd en samen met de tekst opgemaakt en het hele circus moest daarna worden gedrukt, gebonden en gedaan! Normaal gesproken wordt hier ongeveer een half jaar voor uitgetrokken, dus het is duidelijk dat er voor het illustreren vrijwel geen tijd over was. Haast was dus geboden.
Voor de omslag maakte ik de volgende schetsen.

Of deze schetsen goed bevonden werden, deed eigenlijk niet meer terzake, want ik kreeg al gauw te horen dat het hele concept moest worden veranderd; ik denk dat de uitgever het verhaal van Marc iets te mager vond. Dus werd er besloten om in plaats van dit verhaal het droevige verhaal van de Graaf en de Gravin te vertellen en wel door Ridder Graniet, eigenlijk precies zoals in Oram Doram Doridam. Alleen in het boek vertelt hij het aan Page Polle, een leerling ridder aan de Ooitse Ridderschool, terwijl ze samen op Kos een rondje maken langs de rand van het Oeroudwoud om de grenzen te bewaken.
Toen ik de schetsen voor de nieuwe versie maakte was deze opzet mij nog niet bekend, dus zo kon het gebeuren dat er in mijn eerste pogingen sprake was van een meisje in plaats van een jongen. Ik dacht in eerste instantie namelijk aan het meisje Shoera uit het oorspronkelijk manuscript. Graniet vertelt haar het verhaal, gezeten onder een lommerrijke boom, terwijl Kos aandachtig toehoort. In de achtergrond verschijnen - als een soort luchtspiegeling - de twee zwartnekzwanen, zoals we die ook in het wapen terugzien.

Deze tweede schets beviel mij beter. De nek van Kos verdween op de achterkant van het boek tussen het gebladerte en ik voegde Kraspach toe. Deze schets werkte ik wat verder uit.

Ik moest natuurlijk op de voorkant rekening houden met de titel en de auteursnamen en op de achterkant was in een tekst voorzien; en het uitgeverij-logo; en de barcode. Toch was er nog wat ruimte voor een paar vlinders.

Op zichzelf was deze opzet in orde, maar het meisje moest toch echt vervangen worden door Polle met zijn speelgoed-Kos.

En of Graniet toch niet liever de lezer aan zou kijken! .....en nog even de vlinders.

Nadat Marjan haar fiat had gegeven voor dit ontwerp, kon ik met het uitwerken beginnen. Met het volgende resultaat.

En zo zag de aankondiging in de voorjaarsfolder eruit.

En met gezwinde spoed ging ik verder met de binnenwerk-illustraties, maar daarover graag meer in een volgende aflevering.

Taart!

2009-11-25T12:09:00.016+01:00

Op 26 januari 2000 werd ik ontboden ten kantore van Tobias Taminiau om te spreken over een nieuw beeldmerk voor het onderdeel van de organisatie van het Land van Ooit waar hij sinds enige tijd de scepter over zwaaide, n.l. Taminiau Lisencing & Publishing.
Tobias, de oudste zoon van Marc en Marjan, wilde een logo waarin een taart verwerkt was zoals ik die jaren daarvoor al eens had gemaakt voor een illustratie uit het ongepubliceerde Staatenboek. Hij had de desbetreffende tekening als voorbeeld voor mij meegenomen.

Thuisgekomen maakte ik een paar bladen met schetsen.

Een paar van deze schetsen werkte ik wat verder uit, o.a. met tekst en bovendien maakte ik een aantal variaties in kleur. In die tijd had ik net mijn eerste I-macje. Er stond een eenvoudig fotobewerkingsprogramma op geïnstalleerd waarmee ik af en toe experimenteerde. Ik geloof dat het PhotodeLuxe heette. De kleurvariaties die hier te zien zijn behoren tot mijn allereerste schreden op het digitale pad. Overigens ben ik er nooit erg veel verder in gekomen, hoewel Photoshop mij niet geheel vreemd meer is. Hoe dan ook, geef mij maar potlood, papier en verf. Maar goed, dat is een heel ander verhaal.
De schetsontwerpen stuurde ik vervolgens naar Tobias ter beoordeling. Voor alle duidelijkheid: Maxim en Yannic zijn mijn kinderen.

Erop terugkijkend, maar waarschijnlijk toen ook al (hoewel ik me dat niet meer precies herinner) vind ik het laatste ontwerp eigenlijk het sterkst, want eenvoudig en strak, hoewel in dit schetsontwerp de taart nog een beetje scheef op de tekst staat, maar dat zou natuurlijk in de definitieve versie rechtgetrokken zijn geworden.
Maar ja, zoals wel vaker besloot Marjan toch helemaal anders en kwam zij - geheel in stijl - met een veel overdadiger voorstel, dat ik gedwee overnam en volgens haar aanwijzingen uitwerkte tot een eerste schetsontwerp.

Voor de basis bedacht ik dat een "spekkie" wel een leuk idee was in dit ontwerp. Overigens waren we het over de kleurstelling van mijn eerdere ontwerpen snel eens. Zwart-lijn met drie steunkleuren, rood, roze en geel. Helemaal Ooits en in verband met het spekkie kwam dat natuurlijk ook goed uit, want ook roze/geel tenslotte.

Het nieuwe ontwerp faxte ik naar Marjan, want zoals altijd overlegde ik met haar de voortgang van het tekenwerk en later via de telefoon bespraken wij het ontwerp uitvoerig en besloten we dat er hier en daar nog wat kleinigheden moesten worden aangepast.

Dit resulteerde in een meer definitieve versie, waarvan alleen de letters iets te vet bleken te zijn. Die paste ik natuurlijk naar haar wensen aan.

Dit ontwerp werd door Marjan goedgekeurd en vervolgens kon ik met de uitwerking beginnen. Deze bestond uit het maken van vier kleurgescheiden opnamemodellen; achtereenvolgens een z/w-lijn tekening, een opnamemodel voor de kleur geel, één voor de kleur rood en één voor de kleur roze.

.....wat uiteindelijk leidde tot het volgende resultaat. Naar mijn mening een vrolijk en lekker gek ding waar ik helemaal zelfstandig waarschijnlijk nooit opgekomen zou zijn.

Het logo werd onder meer toegepast op briefpapier en enveloppe en in een halftoon-versie op een document dat - naar ik vermoed - werd gebruikt als omslag voor videobanden.

MacCheck

2009-11-09T22:26:00.003+01:00

Als aanvulling op mijn vorige bericht over de aanpassingen van de landkaart voor AD-11, wil ik toch nog graag de foto's laten zien die ik maakte van het vliegtuigje van MacCheck.

Laten we zeggen als hommage aan de - voor mij - onbekende bouwer van dit wonderlijke gevaarte. Naar mijn mening was dit één van de mooiste dingen die het Land van Ooit binnen zijn grenzen had.

Met het bedenken of ontwerpen van dit geheel heb ik helemaal niets te maken gehad, alleen moest ik er foto's van maken voor de nieuwe landkaart. Toen ik hem onder ogen kreeg, was ik er meteen helemaal weg van!
Elke keer als er iets nieuws moest worden ingetekend in de landkaart, maakte ik vooraf foto's ter plaatse. Vaak waren de nieuwe items nog niet klaar of waren nog onder constructie. Dat verklaart in dit geval ook het feit dat de vleugels van het vliegtuigje nog op de grond stonden.

Het mag duidelijk zijn dat het om een dubbeldeks vehikel ging. Kortom, een prachtig apparaat en ik hoop dat de maker zich meldt of dat er iemand onder mijn lezers is, die weet wie het ding gemaakt heeft.

Oordeelt zelf!

Niet veel!!

2009-11-06T17:26:00.008+01:00

AD-10 en AD-11 waren nou niet direct jaren waarin ik een grote bijdrage leverde aan het welslagen van het nieuwe seizoen, want net als in AD-10 bleef mijn bijdrage ook in AD-11 slechts beperkt tot het aanpassen van de landkaart. Er werden slechts drie toevoegingen gevraagd, t.w. een vliegtuigje op de muur van Plein Vierendeel, een nieuwe baronale zetel en twee voelbeeldjes in de Engelse Tuin.

Overigens vond ik dat vliegtuigje een geweldige vondst (evenals natuurlijk het bijbehorende karakter, waarvan de naam me nu even ontschoten is). Wat een prachtig ding was dat, zeg!! Erg goed gemaakt.
De landkaart werd dit jaar voorzien van een appeltjesgroene achtergrond.

De achterkant van deze landkaart laat ik dit keer ook weer zien, omdat er naar mijn smaak een spectaculaire foto op stond van enkele van de meest prominente Ooiters. ik geloof zelfs - ook al weet ik het niet helemaal zeker - dat het voor het eerst is dat Jean d'Orange en Dame Grandeur zo prominent in beeld kwamen. Naar mijn mening een prachtig en inderdaad stapelgek groepsportret.

Dit was het alweer voor AD-11, maar in AD-12 werd het volmaakt anders. Zo moest er een nieuw logo ontworpen worden, kwam er een tweede prentenboek, kreeg ik hoog bezoek van Jean d'Orange en nog zo het een en ander, maar daarover spoedig meer.

AD-10

2009-10-11T14:36:00.007+02:00

Na het intermezzo met mijn webwinkeltje OO!T pak ik de draad weer snel op, want hier en daar meen ik enig ongeduld te bespeuren. Maar niet zonder eerst iedereen bedankt te hebben die het heeft aangedurfd om een (of meer) tekening(en) uit het winkeltje te bestellen. Ik hoop dat ieder van hen er blij en tevreden mee is. En ondertussen blijft OO!T natuurlijk gewoon open.

Inmiddels zijn we aanbeland bij het tweede lustrum. Ooit bestaat 10 jaar en dat wordt onder andere gevierd met het realiseren van twee nieuwe attracties met een zeer bijzonder karakter.
In de volgende folder is daar alles over te lezen.

Op zeker moment kreeg ik een brief met een lijstje met aanpassingen voor de nieuwe landkaart, waarin ook deze nieuwe attracties waren opgenomen. Op het eerste gezicht leek het om een groot aantal veranderingen te gaan, maar uiteindelijk bleek dat wel mee te vallen.

En weer werd de landkaart onder handen genomen. Er zijn nog een paar kopietjes bewaard gebleven van de schetsen van deze aanpassingen.

En dit jaar kreeg de landkaart een knallende roze achtergrondkleur.

De opening van dit nieuwe, feestelijke seizoen kreeg ook in de pers enige aandacht. Hierbij een artikeltje uit het AD van 30 april 1998.

Een paar maanden later kreeg ik weer een brief, maar dit keer van Van Goor, de uitgeverij waar het eerste prentenboek zou verschijnen, want AD-10 was bovendien het jaar dat dat boek eindelijk uitkwam, samen met 3 andere boeken.

Er zat bovendien een folder bij, waarin deze uitgaven werden aangekondigd.

Tot mijn grote spijt kon ik niet bij de presentatie aanwezig zijn, domweg omdat ik op vakantie was en Bretagne was te ver weg om even op en neer te rijden.
Als pleister op de wonde kreeg ik niet lang na thuiskomst wederom een brief.

En zo kreeg ik alsnog mijn felbegeerde, door Marc gesigneerde en van een opdracht voorziene exemplaar van Ridder Graniet overhandigd.

En dan is nu......!

2009-09-16T08:59:00.000+02:00

Even voor de goede orde nog een paar korte opmerkingen.

De inrichting van mijn winkeltje lijkt op die van Ooitgetekend; het lijkt opzettelijk, maar het komt vooral omdat ik geen andere manier wist.
Echter, in tegenstelling tot Ooitgetekend zien jullie in OO!T de oudste tekeningen als eerste, dus te beginnen met de allereerste afgekeurde Ooitridder (waarlijk een collecters item, zou ik zeggen).
Naarmate ik met Ooitgetekend vorder, zullen er nieuwe schetsen en studies aan OO!T worden toegevoegd, maar altijd pas nádat ik ze in Ooitgetekend heb behandeld.
Verder heb ik alles gerangschikt in rubrieken, die in de rechterkolom aan te klikken zijn voor een snellere navigatie.

Hoe dan ook, ik denk dat het zich verder vanzelf wel wijst en ik hoop dat het jullie bevalt.
En dan is nu het moment aangebroken dat ik mijn winkeltje voor jullie openstel. Veel plezier!

OO!T

2009-09-10T13:33:00.007+02:00

Mijn webwinkeltje staat in de steigers, ik ben druk bezig om alles in te richten, te rubriceren en recht te hangen, maar de randvoorwaarden zijn ongeveer wel duidelijk.
Om een en ander in goede banen te leiden, heb ik enkele spelregels opgesteld, die ik nu vast aan iedereen wil voorleggen. Wellicht zijn er nog aanvullingen en/of verbeteringen wenselijk.

SPELREGELS

De koop is pas gesloten wanneer het te betalen bedrag op mijn rekening is bijgeschreven onder vermelding van de bestelcode + een verzendadres.
In het geval dat er onverhoopt meerdere betalingen voor hetzelfde werk ( met dezelfde code) plaatsvinden, telt de eerst ontvangen betaling. Latere betalingen worden per ommegaande gerestitueerd.

Na ontvangst van de betaling wordt de desbetreffende bestelling direct uit dit winkeltje verwijderd.

Vervolgens wordt het werk - uiteraard met alle zorg omringd - in een platte, bordrug enveloppe (tot ± A4) dan wel een koker (afhankelijk van het formaat) verstuurd. Dus zonder passe-partout en/of lijst. Prijzen zijn incl. BTW en incl. verzendkosten. Een betalingsbewijs wordt meegeleverd.

Indien er geen verzendadres wordt vermeld of anderszins duidelijk is waar de bestelling naar toe moet, kan de koop niet doorgaan en wordt het koopbedrag teruggestort. In dat geval blijft het onderhavige werk in de winkel te koop staan.

Betalingen op Postbank 3256829 t.n.v. J.L. Rabou, 's-Hertogenbosch.

Voor relevante vragen: jrabou@tiscali.nl

Voor alle duidelijkheid: al het werk dat ik in dit webwinkeltje te koop aanbied is vanzelfsprekend origineel en éénmalig.

Ik realiseer me terdege dat lang niet al het werk dat ik in dit winkeltje aanbied ook werkelijk verkoopbaar is. Toch heb ik gemeend ook dát werk te moeten uitstallen om op die manier een zo volledig mogelijk beeld te kunnen presenteren.

Opening woensdag 16 september om 9.00 uur!

Op dat tijdstip maak ik het webadres op Ooitgetekend bekend!

Terug in de tijd.

2009-09-07T17:35:00.005+02:00

Inmiddels zijn we weer eens 48 scans verder en kan ik jullie zoals beloofd de oude edities van het OoitNieuws presenteren. Sterker nog, het gaat om de allereerste editie uit februari 1990 en een extra editie uit september van datzelfde jaar. Dit zijn de enige exemplaren die ik nog heb, maar weliswaar een beetje vergeeld hebben ze de tand des tijds toch redelijk doorstaan.
En het leuke is, dat de krant toentertijd is verschenen op tabloïd-formaat! Jaja, Ooit was zijn tijd werkelijk ver vooruit (ook al kende Ooit geen tijd)!

....en de extra editie.

Binnenkort!

2009-09-03T13:15:00.001+02:00

Zeer gewaardeerde Ooitgetrouwen,

Ik loop al lang met het idee rond om alle originele schetsen en ontwerpen die ik voor Ooit gemaakt heb en die ik hier op Ooitgetekend heb laten zien - en nog zal laten zien - aan te bieden aan eenieder die het Land van Ooit een warm hart toedraagt en in het bijzonder natuurlijk aan de lezers van dit weblog. Dat zal uiteraard niet voor niets zijn, maar ik wil ervoor zorgen dat het werk heel vriendelijk geprijsd is. Ik heb geen idee of ik hiermee in een behoefte voorzie, maar ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die graag een aandenken aan Ooit zouden willen hebben in de vorm van een betaalbare originele tekening.

Dus na lang wikken en wegen heb ik uiteindelijk de knoop toch maar doorgehakt en ben ik begonnen met het inrichten van een webwinkeltje dat ik in de tweede helft van september hoop te openen. Het gaat OO!T heten. Ziehier alvast het uithangbord.

Ik ben erg benieuwd of dit initiatief op prijs wordt gesteld of dat het eigenlijk een onzinnig idee is. In beide gevallen hoor ik dat heel graag.

OoitNieuws

2009-08-21T15:47:00.003+02:00

Het prentenboek verscheen pas in 1998, maar ondertussen ging het leven in Ooit natuurlijk gewoon zijn gangetje. Zo verscheen in januari van het jaar Anna Domino 9 (1997) het eerste nummer van het OoitNieuws, de Courant van Ooit zal ik maar zeggen. Ook daarvoor werden er weer een paar bestaande illustraties van mij gebruikt; ik laat hem hier integraal zien.

En in maart van datzelfde jaar kwam van het Ministerie van Binnenlandse Zaken het verzoek om de landkaart weer eens aan te passen aan de nieuwe situatie. In deze versie kreeg Kloontje een prominentere en stijlvastere plek waarvoor de Tijdheer moest wijken. Ze kreeg haar eigen springparadijs in het Reuzenland. Er kwam een Baronale Zetel bij en de Kolossale Kracht Kruipers verdwenen weer. Sap de Aardwortel kreeg haar eigen intieme theatertje in het bos van de Engelse Tuin.

Voor de volledigheid laat ik dit keer ook de achterkant van de landkaart weer eens zien. De Ooitgroet en de Luie Lakei zijn blijkbaar niet weg te branden, maar dit keer is er ook veel tekenwerk van anderen op te zien.

Op de valreep!

2009-07-18T18:22:00.003+02:00

Want het zwemhansopje en de wandelschoenen zijn verzameld, dus bepakt en bezakt zakken wij morgen af om in de buurt van de Golf van Biskaye een week of drie eens lekker uit te waaien.
Halverwege augustus pak ik de draad weer op. Graag tot dan!

Het eerste prentenboek

2009-07-03T15:07:00.011+02:00

Tot besluit van dit drieluik over de totstandkoming van het eerste prentenboek van het Land van Ooit presenteer ik hier integraal en in de juiste volgorde het hele boek per spread inclusief een aantal toepassingen bij enkele illustraties.
Uiteraard te beginnen met de omslagillustratie. Waarom deze illustratie gespiegeld is afgebeeld heb ik al omstandig uitgelegd in één van de reacties op de vorige post.

Bij de illustraties voor de schutbladen was het meteen al raak. Niet lang na het verschijnen van het boek ontdekte ik tot mijn niet geringe verbazing en genoegen dat deze plaatjes op diverse manieren waren toegepast, zoals op frietbakjes en enveloppen.

Van Marc zelf kreeg ik een gesigneerd exemplaar van het boek mét opdracht. ik ben nog altijd trots op de benaming tekenpenridder, dat dekt de lading nog steeds redelijk, denk ik.

Een paar jaar later zag ik in de folder van AD-13 (2001) dat Kraspach - het zwaard van Graniet - duidelijk gemodelleerd was naar bovenstaande illustratie.

We hebben het in een vorige aflevering ook uitgebreid gehad over de kostuums, o.a. over die van Snip Snap Lieve. In de folder van AD-15 (2003) zag ik voor het eerst dat er een japon was gemaakt die duidelijk geïnspireerd was op mijn illustratie. Oordeel zelf.

En in hetzelfde jaar - het Land van Ooit bestond toen 15 jaar - verscheen onderstaand artikel in het Brabants Dagblad. Ik herinner me een spectaculaire presentatie van de mooiste creaties die ooit door Ooit zijn gemaakt.

Ook over het toernooiveld is al veel gezegd, o.a. dat er smuldozen van werden gemaakt, maar dat was niet het enige.

Deze illustratie van Takkar beschouw ik nog altijd als de beste uit deze serie. Ik heb hem dan ook ingestuurd voor de BNO Illustratie Jaarprijs 1999, de jaarlijkse verkiezing van de beste illustratie door de Beroepsvereniging van Nederlandse Ontwerpers. Takkar schopte het tot een officiële nominatie (maar won helaas niet).

Ook het kostuum van Gorol meende ik op een gegeven moment te herkennen op een fotootje uit de folder van AD-13.

En ook stond er een foto in dezelfde folder waar Lapis Lazula in te herkennen is.

In AD-16 (2004) kwam er een flyer uit, waarop in ieder geval het dekkleed van het paard zonder enige twijfel op mijn illustratie is gebaseerd.

Het heeft helemaal niets te maken met het onderwerp van deze aflevering maar de keerzijde van deze flyer moet voor onze Lego-wonderjongen Paul toch wel een verrassing zijn, tenzij hij het natuurlijk allang wist, van die Lego-kastelendagen in Ooit in 2004. Misschien was hij er zelfs wel bij.
Het is wel toevallig dat net op deze foto Snip Snap Lieve en Graniet samen bezig zijn om een optrekje te bouwen.

Ook werd er van de illustratie van Lapis Lazula een tijdje later dubbelzijdig bedrukt briefpapier gemaakt. De bijbehorende enveloppen zijn eerder in deze post al voorbijgekomen.

Toen ik deze pagina zag, schrok ik nogal. Het hart komt beslist niet uit mijn koker. Ik vond het iets teveel van het goede en nogal kitcherig - excusez le mot.
Tenslotte bestond eigenlijk de hele rôbe van Snip Snap Lieve al uit hartjes en ook haar loper krulde zich genoeglijk in hartelijke vormen. Maar goed, het kon niet meer ongedaan gemaakt worden en ik heb er in de loop van de tijd wel mee leren leven.

Tot zover mijn wederwaardigheden betreffende het eerste boek. Volgende keer doe ik gewoon weer een landkaart.

Het Toernooi 2

2009-06-09T21:03:00.001+02:00

Het begin van dit tweede deel van mijn trilogie is wat lastig, omdat ik erg zit te worstelen met een adequate beschrijving van de eerste vijf platen van deze aflevering. Dat komt omdat ik deze illustraties heb gemaakt voor de eerste versie van het boek, waarin een heel ander verhaal werd verteld dan uiteindelijk gepubliceerd is en ik de strekking van dit verhaal zo goed als vergeten ben. Er is n.l. geen exemplaar van dat eerste manuscript bewaard gebleven.
Voor zover ik me kan herinneren speelde Jean d'Orange in dat verhaal een onaangename rol, waarbij hij o.a. in de stallen spioneerde, zorgvuldig in de gaten gehouden door de Opperstalmeester, die - verdekt opgesteld - klaar staat om op zijn geheel eigen wijze Jean af te leren zijn bepoederde neus in andermans zaken te steken.
Van deze plaat heb ik alleen nog maar een fotokopie van de uitgewerkte tekening, vandaar die-ie wat aan de donkere kant is.

Jean d'Orange wilde dolgraag weten waarom Graniet zich had teruggetrokken in de stallen en wat daar allemaal gebeurde.
Graniet was zó ondersteboven geraakt van zijn eerste ontmoeting met Snip Snap Lieve dat-ie - tot niets meer in staat - bij Kos met de Snor troost was gaan zoeken en zich aan zijn totale ontreddering overgaf. Kos probeerde hem op alle mogelijke manieren op te beuren, waarbij hij na verloop van tijd zijn geduld verloor en hem vervolgens ongezouten de wacht aanzegde.

Het krabbelige schetsfiguurtje vóór Kos moest de Opperstalmeester worden. Hier is hij iets verder uitgewerkt.

Ook bovenstaande tekening is tot voltooiing gekomen en heeft het zelfs - weliswaar in beknotte vorm - gehaald tot op de titelpagina van de uiteindelijk uitgave, ook al wordt op geen enkele wijze duidelijk wat de betekenis van dat plaatje in dat boek is. Dat is nu dus duidelijk geworden.

Eén van de manieren waarop Kos probeerde Graniet te bewegen iets te ondernemen op het liefdespad, was een indringend gesprek over de liefde en een aanschouwelijke les in kussen. Hierbij nam een bezem de plaats in van de verrukkelijke Snip Snap Lieve Freule van de Rode Loper.

Afgezien van het kleine medaillon van Kos en Graniet zijn deze tekeningen voor zover ik weet nooit gebruikt. Ik heb ze na voltooiing ook nooit meer teruggezien.

De volgende illustratie is natuurlijk wel verschenen in het boek, maar ook deze heb ik gemaakt naar aanleiding van een passage uit het eerste verhaal en behoort dus bij de eerste serie tekeningen die ik voltooide. Hierin bleek de Zwarte Ridder een jaloerse Jean d'Orange te zijn. Mijn bedoeling was om dat onopvallend te laten zien door heel subtiel een klein stukje oranje stof tussen de platen van zijn harnas uit te laten piepen.
Dat pakte later allemaal heel anders uit, want Jean d'Orange kwam uiteindelijk in het hele boek eigenlijk niet meer voor.

Vervolgens begon ik met het tekenen in potlood van alle deelnemers aan het toernooi "op stand", dus precies zó op de pagina, zoals ze ook in het boek zouden worden afgebeeld. Dit alles aan de hand van de kleurschetsen uit de vorige aflevering.
Behalve van de originele potloodtekening van Lapis Lazula, die ik als eerste laat zien, heb ik van alle andere personages alleen nog maar fotokopieën van deze tekeningen.

De dubbele pagina-illustratie (spread in jargon), van het toernooiveld had ook wel wat voeten in de aarde. Als strijders koos ik vanzelfsprekend Graniet op Kos tegenover Rak, omdat Troe zo'n dankbaar onderwerp is voor zo'n scène. Het leuke is dat ik gaandeweg steeds fotokopieën maakte, zodat er een aardig beeld ontstaat van de voortgang van deze tekening.
Hier een eerste aanzet van de opponenten.

Graniet en Kos krijgen steeds meer vorm, evenals het Roze Kasteel.

Op een gegeven moment kregen de toernooipaviljoens hun bestemming, waartoe ik de namen van de bewoners dunnetjes op het tentdoek van hun respectievelijke paviljoen schreef.

Uiteindelijk beviel deze opzet me maar matig. Ik vond de opstelling van de tribune voor het kasteel minder gelukkig, dus besloot ik de hele plaat om te gooien en het kasteel naar de rechterpagina te verplaatsen. Dat resulteerde mijns inziens in een harmonieuzer beeld. Bovendien kon ik de tribune daardoor wat groter tekenen, zodat ik de toeschouwers, zoals de gouverneur, herkenbaar in kon tekenen, maar dit wordt pas echt duidelijk in de volgende aflevering.

Het enige waar ik nog niet helemaal uit was, was een oplossing voor de ietwat lege voorgrond aan de rechterkant van de plaat. Ik dacht aan een hekwerk waar een jongetje uit alle macht zijn kampioen stond aan te moedigen.

In de kopie van de half uitgewerkte definitieve illustratie is het jongetje een stel wegvluchtende pauwen geworden. Het gaf het geheel nóg wat meer dynamiek.

Om wie zo verbeten gestreden werd, was natuurlijk Snip Snap Lieve Freule van de rode Loper.

Gelukkig kwam het met Graniet en haar natuurlijk allemaal goed.

In het derde deel van deze trilogie laat ik eindelijk zien waar dit "gezwoeg" allemaal toe leidde.

Even tussendoor!

2009-06-08T22:19:00.012+02:00

Op 16 mei jongstleden ontving ik onderstaand mailtje van één van mijn lezers van het eerste uur:

Dag John,

In mijn enthousiasme Het Land van Ooit na te bouwen van LEGO, kwam het idee in me op ook de OoitSenten na te maken van LEGO. (Bijgesloten zijn foto's van twee proefexemplaren en het bestand met de opdruk voor alle exemplaren.) Maar ik weet niet of ik ze eigenlijk wel mag namaken.
Zou je de OoitSenten ook als wettig betaalmiddel kunnen zien? En bovendien is het jouw ontwerp...
Het zijn natuurlijk maar hele kleine tegeltjes van 12 bij 4 mm, dus veel details blijven er niet over. Toch wil ik graag weten van jij ervan denkt. Zeker ook omdat ik mijn creaties in mijn online winkeltje wil verkopen aan verzamelaars en geïnteresseerden. Dit uiteraard om de bouw van Het Land van Ooit van LEGO deels te kunnen financieren (LEGO is niet goedkoop).

Met vriendelijke groet,
Paul Toxopeus
P@u! +ox

En deze foto's had Paul bijgesloten.

.....waarbij aangetekend moet worden dat de gekke kleur van Kos op de één of andere manier komt door het uploaden bij Blogger. Hij hoort er eigenlijk net zo pikzwart en glanzend uit te zien als zijn kont. Zó had Paul hem ook gestuurd. Maar ik krijg het niet opgelost. Dus met excuses voor de "misdruk".

Ik vond het zó verrassend en leuk dat ik enthousiast reageerde:

Je blijft me verbazen, Paul. Wat ontzettend leuk.
Eigenlijk mag je ze niet namaken, want er rust auteursrecht en eigendomsrecht en persoonlijkheidsrecht en ook nog naburige rechten op. Jaja, dat is geen kleinigheid, hè?!
Maar als je Kos met de Snor weer voorziet van een fijne staart - want die ben je vergeten - en mijn naam als ontwerper/illustrator netjes vermeldt, dan vind ik het uiteraard best, hoor en geef ik je graag toestemming.
Ik vind het erg correct dat je het me vraagt, zo hoort dat, maar gebeurt lang niet altijd. Hoe heb je ze trouwens bewerkt? Ik neem aan op de computer? Ze zien er best strak uit.
Mag ik als tegenprestatie dit plannetje en de resultaten op Ooitgetekend zetten? Dan wil ik ook wel foto's van de definitieve creaties.
Zijn die proefexemplaren al langer geleden gemaakt?

Ik hoor het wel.
Hartelijke groet
John

...en het antwoord van Paul:

Hoi John,

Hartstikke fijn en super gaaf dat je dat daar toestemming voor wilt geven! Dat zijn nogal wat rechten inderdaad. Ik weet daar eigenlijk niet zoveel van af, maar het leek me idd wel even netjes om te vragen. Dat komt ook omdat ik graag stickers wil laten maken bij een Amerikaan die zelf ook LEGO poppetjes bewerkt. Hij dacht dat Ooitsenten ooit als wettig betaalmiddel werden gebruikt (daar had hij natuurlijk niet echt ongelijk in) en wilde ze derhalve niet printen.
Voor de computerbewerking heb ik de afbeeldingen die je op Ooitgetekend had gezet overgetrokken in een vector bestand, waardoor de lijnen er strakker uit komen en ik er meer contrast in kon maken. Die staart van Kos is me inderdaad helemaal ontschoten, wat maf. Wanneer ik de eerste exemplaren af heb, zal ik je er van elk één sturen, dat is natuurlijk leuker dan een foto. En het lijkt me super leuk als je er iets over op Ooitgetekend wilt zetten.
De proefexemplaren heb ik een half jaar geleden of zo gemaakt, maar de eerste OoitSenten van LEGO maakte ik een jaar of 15 geleden, op mijn 12e, door met een fineliner op een minuscuul etiketje te tekenen.

Vriendelijke groet,
Paul
P@u! +ox

Gisterenavond was ik druk bezig met de voorbereidingen voor het tweede deel van Het Toernooi toen ik - toch weer onverwacht - onderstaand mailtje ontving:

Hoi John,

Het heeft even geduurd, maar de foto's zijn klaar en de bestickerde versies ook! In de toegevoegde foto's zie je de oudste versies die ik ongeveer 15-17 jaar geleden maakte, ik moet iets van 10 of 12 jaar geweest zijn. Ik plakte een etiketje op de kleine tegeltjes en met een viltstift en een fineliner krabbelde ik er iets op wat een heel klein beetje in de buurt van de originele ooitsenten kwam. 15 jaar geleden had LEGO nog geen groene tegeltjes, dus het briefje van 100 OoitSent zit op een blauw tegeltje. Het biljet van 25 OoitSent moet ik toen ook gemaakt hebben, maar ik ben bang dat ik die kwijt ben geraakt. De briefjes van 500 en 1000 OoitSent had ik niet gemaakt, omdat ik daar geen voorbeeld van had. We gingen thuis maximaal 1 keer per jaar op staatsiebezoek in Het Land van Ooit en 5 gulden was mijn ouders te duur voor een biljetje als aandenken. De biljetten van 500 en 1000 OoitSenten ontbreken daardoor nog steeds in mijn collectie. Op de tweede foto heb ik er een fineliner naast gelegd zodat je kunt zien hoe klein de OoitSenten van LEGO zijn.
Op de derde foto staan de laatse versies van de OoitSenten van LEGO. De stickers heb ik in Amerika besteld bij een LEGO fanaat die zelf ook LEGO poppetjes 'customized' (ik weet hier nog niet echt een goed Nederlands woord voor). De resultaten zijn echt verbluffend! Zo gedetailleerd en helder van kleur, dat mijn eerdere versies erbij verbleken. De stickers zijn geprint op flinterdunne stickervellen en gecoat met een beschermende laag met UV-filter. Hierdoor zijn ze speel-bestendig en blijven de kleuren lang mooi. Ik heb nu de eerste 6 setjes van alle coupures beschikbaar, als je mij je adresgegevens stuurt, dan stuur ik een setje op.
Op de overige foto's presenteert een LEGOoiter de eerdere water-slide decal geprinte versies. Dat is een techniek die veel in modelbouw wordt gebruikt. Je print op transferpapier, je spuit er een coating overheen (blanke lak) en als je dat dan in het water legt, komt de print los. Die kun je vervolgens op elk glad oppervlak plakken. Deze methode is veel arbeidsintensiever en wat mij betreft laat het resultaat te wensen over. Zeker als je het vergelijkt met de stickers.
Hopelijk kun je hier iets mee voor Ooitgetekend?

Groeten,
Paul
P@u! +ox

......bij deze Paul, met mijn welgemeende complimenten.

Het Toernooi

2009-05-03T20:15:00.001+02:00

Zoals gezegd was ik in oktober of november 1995 al begonnen met de voorbereidingen voor een nieuw project en een langgekoesterde wens van Marc, n.l. een prentenboek/voorleesboek, waarin Graniet een hoofdrol had. Het kreeg de werktitel "Het Toernooi" mee.
Omdat er nog geen definitieve versie van het manuscript voorhanden was, moest ik het doen met een eerste, voorlopige versie.
Ik had er erg veel zin in, dus om me het verhaal eigen te maken en een goede vorm te vinden maakte ik allereerst een groot aantal schetsen. Ik kon toen nog niet bevroeden dat dit hele project zo'n twee jaar in beslag zou gaan nemen.
Maar goed, het begon met de schetsen voor een titel-illustratie.

Deze schets beviel mij zó goed, dat ik besloot hem uit te gaan werken zonder verdere goedkeuring van Marjan af te wachten.
Omdat ik al jaren een passie heb voor middeleeuwse manuscripten besloot ik een stijl toe te passen die in die tijd gebruikelijk was en waarvan ik dacht dat die goed zou aansluiten bij het algehele concept van het Land van Ooit. De blaadjes van de ranken, alsmede het dekkleed van het paard voerde ik namelijk uit in bladgoud, waarbij ik eerst de blaadjes opgehoogd had met gesso (een soort ongebluste kalk), waardoor de blaadjes reliëf kregen.
Ik was met deze uitvoering zeer ingenomen - en nog steeds trouwens - maar toen Marjan de tekening onder ogen kreeg, was haar eerste reactie dat de tekst onleesbaar was; het ging dan met name om de letter "T" van Toernooi.
Ik was het niet met haar eens, maar hoe dan ook, deze illustratie is nooit gebruikt - wat ik natuurlijk erg jammer vind - en het origineel heb ik ook nooit meer gezien. Ik heb er alleen nog maar een dia van.

Marc voerde in het verhaal naast de bestaande, ook een aantal nieuwe personages op, die van een gepast uiterlijk moesten worden voorzien. Aan de hand van de - in deze eerste versie van het manuscript nog uitgebreide - beschrijvingen van Marc liet ik in deze schetsen mijn fantasie met veel plezier de vrije loop. Marc's beschrijvingen gaven mij de mogelijkheid naar hartelust te associëren, wat het proces van illustreren zo aantrekkelijk maakt.
Zo was daar Lapis Lazula, een oogverblindende ridder uit een land aan de oceaan, voor zover ik mij kan herinneren, want de eerste versies van het manuscript zijn niet bewaard gebleven.

Engerlingen en slechteriken waren vanzelfsprekend het meest bevredigend om te illustreren. Gorol de Gore met haar uit zijn Ore was er zo eentje. Alleen zijn naam al vond ik destijds hilarisch. Overigens werd zijn naam later veranderd in Grootoor de Gore enz. Hij reed op een dromedaris, waardoor hij van mij een ietwat mongolide uiterlijk kreeg. Natuurlijk weet ik ook wel dat ze in Mongolië op kamelen rijden en niet op dromedarissen, maar toch had ik die associatie, hoewel dat in de eerste schetsen nog niet helemaal duidelijk was.

Een heel bijzonder exemplaar was de Drochtpoot. Ik kan me herinneren dat in het oorspronkelijke manuscript de Drochtpoot beschreven werd als een nogal gedrochtelijke verschijning die een uur in de wind stonk, doorlopend obscene gebaren maakte, zulke lange benen had dat hij met zijn paard Woest mee kon lopen en vóór het toernooi overal opkalkte dat hij zou gaan winnen.

Sterk de Ridderman was volgens mij al wel een bestaand personage, maar ik had hem nog nooit getekend. Wel bestond er een poster van mijn eerste Ooitridder met het onderschrift "Sterk de Ridderman uit het Land van Ooit".

Voor dit doel echter, besloot ik een nieuwe versie te bedenken.

Ook Takkar was een karakter dat al eens eerder voorbij was gekomen. In de vroege geschiedenis van Ooit had ik hem al eens getekend, maar toen in de veronderstelling dat ik Rak de Reiger aan het vormgeven was. Daarover is meer te lezen in een eerdere post:
http://ooitgetekend.blogspot.com/2008/05/ansichtkaarten.html
Voor deze Takkar liet ik mij wel weer inspireren door de schetsen die ik toen al maakte en die ik hier nogmaals laat zien.

Maar dit is min of meer de Takkar met zijn schurftige paard Ruig, die ik voor Het Toernooi in gedachten had.

Stor de Bostor was een dankbaar onderwerp, omdat ik daarmee vele kanten opkon. Mestkevers, vliegende herten, paddestoelen, zwammen, elfenbankjes, en van allerlei diende zich aan.

Ik wist toen nog niet dat er al een kostuum van Stor bestond, dus het lag voor de hand dat ik dat kostuum als uitgangspunt nam. Dat resulteerde in onderstaande hoofdtooi en kraag. Toch vond ik het nodig om hem daarnaast van een toepasselijk harnas te voorzien.

Zijn paard heette Roof en zijn linkervoet was pikzwart.

Rak was - en is nog steeds - mijn favoriete personage. Ook al was Rak allang een gevestigd bewoner van Ooit, ik vond het heerlijk om met hem aan de slag te gaan en een variatie te bedenken op zijn uiterlijk. En zijn rijdier Troe de Bionische Vechtstier was natuurlijk sowieso geweldig om vorm te geven. Oordeel zelf.

Ik vond dat Rak een zwaard verdiende dat bij hem paste.

In Troe zat in eerste instantie misschien iets teveel bioniek.......

.....maar de vorm die ik vond was volgens Marc en Marjan voldoende woest om te kunnen overtuigen.

En Graniet en Kos kennen we natuurlijk allemaal. Die had ik al zó vaak getekend, dat ik ze gewoon kon dromen.

De uitdaging bij Graniet zat 'm in zijn attributen; zijn zwaard Kraspach, zijn helm en zijn schild.

Het personage waar het in het Toernooi allemaal om ging was Snip Snap Lieve, de Freule van de Rode Loper. Een voor mij op dat moment volslagen onbekende dame, die zich voortbewoog staande op en door middel van een loper die zich voor haar uit ontrolde en zich achter haar vliegensvlug weer oprolde en waarmee ze zich razendsnel kon verplaatsen. Een originele gedachte van Marc, die ik in eerste instantie ingewikkeld vond om te visualiseren.

En als laatste verloor ik mezelf in het bedenken van allerhande tekeningetjes, vrijuit associërend op de eigenschappen en attributen van de diverse personages, met de bedoeling om deze illustraties te gebruiken voor de schutbladen van het boek, alsook als hoofdstukopening of -sluiting of als kleine icoonachtige versieringen doorheen de tekst. In de volgende post kom ik daar op terug.

Voor zover de eerste fase van dit project. Wordt spoedig vervolgd!

KrachtKruipers

2009-04-22T16:58:00.003+02:00

Voor het nieuwe foldermateriaal voor AD-8 hoefde ik geen nieuwe illustraties te maken. Er werd gebruik gemaakt van de Luie Lakei Logo's van mijn vorige aflevering. Dat betekende dat er voor mij - wat dat betreft - niet veel te doen was.
Toch zal blijken dat ik inmiddels wel volop bezig was met een langgekoesterde wens van Marc, n.l. een prentenboek. Daarover zal ik in mijn volgende post uitgebreid berichten.
In deze aflevering laat ik de verschillende folders zien die voor AD-8 werden gemaakt; zonder verder al te veel opmerkingen.

Het Land van Ooit ging zich natuurlijk ook meer en meer richten op het organiseren van bedrijfstrainingen; het moest tenslotte mee in de vaart der volkeren.

Voor dat doel - onder andere - werd een bijzondere attractie ontwikkeld, de WAM. In onderstaande folder is daar van alles over te lezen. Ik heb er één keer in gezeten en vond het een bezoeking. Let wel, goed bedacht hoor, maar ik had er niets mee; véél te zwaar! Net zoals Wint Ooit weer? trouwens, daar deed je mij ook geen plezier mee.
Ik kan me voorstellen dat het voor een gezelschap veel hilariteit kon betekenen, maar voor een - toentertijd - jonge vader als ik vond ik het iets te veel gevraagd. Mijn bloedjes van kinderen die me vol enthousiasme langs de kant stonden aan te moedigen, terwijl ik amechtig probeerde de trekstang heen en weer te bewegen; en vrouwlief maar grinniken! Nee, geef mijn portie maar aan Fikkie!

Maar ja, die Kolossale Kracht Kruipers moesten natuurlijk wel ingetekend worden in de nieuwe landkaart.
Op Chakkar veranderde er overigens wel meer dit jaar.
De achterkant van de landkaart was identiek aan die van vorig jaar, dus die laat ik dit keer achterwege.

AD-7

2009-03-19T22:26:00.009+01:00

Voor het nieuwe seizoen wilde Marjan graag een nieuw beeldmerk met de Luie Lakei. De precieze details daaromtrent kan ik me niet meer herinneren. Ik weet alleen nog dat ik daar ergens in AD6 mee bezig ben geweest en dat het vrij vlotjes voor elkaar was.

Ik maakte er zowel een z/w-lijn als een full-colour versie van. De full-colour versie heb ik jammer genoeg niet meer.
Enige tijd later vroeg Marjan me om er nog een lijst van het één of ander omheen te bedenken. Ik wist dat Marjan iets had met klimop, dus dat gebruikte ik als element voor de omlijsting.
Na enkele aanpassingen waren we het ook hierover vrij snel eens.

Zoals gezegd maakte ik er zowel een z/w-lijn als een full colour versie van. Dit beeldmerk is vervolgens een paar jaar gebruikt in divers foldermateriaal en landkaarten, te beginnen met de folder van AD7.

Ad7 stond in het teken van de komst van de Franse ridders. Ooit liet een schoolreisjes-folder produceren op A4 formaat, die uitgeklapt een spectaculaire poster op A2 formaat bleek te zijn. Voor deze gelegenheid werd mijn allereerste illustratie van de Ooitridder weer eens van stal gehaald.

Ja, en toen vroeg Marjan mij iets te maken waar ik niet zoveel raad mee wist. Althans niet met de richting waar het heen moest. Ze wilde een full-colour illustratie van Kloontje leunend tegen de schoen van Reus Dan. Dat was natuurlijk niet zo'n punt, dus kwam ik met de volgende schets.

Maar het moest veel stripachtiger. Ik dacht dat ik met de volgende versie er wel was, Marjan dacht daar heel anders over.

Hij werd uiteindelijk als volgt. Ik heb hier alleen de schets nog maar van. Ik kan me herinneren dat ik deze illustratie in kleur heb uitgewerkt, maar niet of en hoe en wanneer dat ding ooit gebruikt is. Kortom, ik heb hem nooit meer gezien. Ik vond het niet zo erg, want ik had er niets mee.

En tot slot moest er natuurlijk weer van alles worden aangepast aan de landkaart. Onder andere kwam bovenstaande versie van Kloontje erin. Maar ook kreeg Toen eindelijk eens een vers dekbedje, werd Zinin uitgebreid, kwam het Monument tegen Racisme erin, verdwenen de Totonaken en een aantal verwijzingen naar de tijd en veranderden Plein Vierendeel en het Plein van de Huilende Honden weer eens van uiterlijk. Er kwamen een paar Baronale Zetels bij en mijn Ooitridder verscheen weer ten tonele op Chakkar, ditmaal gespiegeld.

...en het nieuw Luie Lakei Logo werd op de voorkant in kleur en op de achterkant in z/w-lijn afgedrukt. En de uitleg van de Ooitgroet wist ook maar niet van wijken.

Tijd voor AD-6

2009-02-17T21:01:00.008+01:00

Zoals ik al in een vorige aflevering opmerkte, kwam Ooit sterk terug. De post- en leszakken waren inmiddels klaar, maar Marc en Marjan wilden daarnaast ook nog een nieuwe folder.

Om het concept van een Vrije Tijds Park - waar iedereen voor één dag zowel in het verleden, heden en toekomst is - te benadrukken, werd er voor deze folder een nieuw personage geïntroduceerd; n.l. de Tijdheer.
Marjan stelde mij voor om t.b.v. deze folder een oudere illustratie uit 1990 te veranderen.

De bedoeling was om de Gouverneur - hier in zijn allereerste hobbezakje - te transformeren in een tijdloos, volledig wit personage.
Dat was nog niet zomaar gedaan! Zonder veel aan zijn houding en gelaat te veranderen, wist ik met grote hoeveelheden dekwit en na grote inspanning het rode gewaad van de Gouverneur volledig onzichtbaar te maken. Met enkele attributen, zoals een steenuiltje en een zandloper ontstond uiteindelijk de Tijdheer.

Ik weet niet of dit personage ook werkelijk een rol is gaan spelen in Ooit, maar om deze vraag te beantwoorden, beschikken we gelukkig inmiddels over een paar specialisten, op wie ik dus wederom een beroep doe.

De opengevouwen folder zag er zo uit. De voorzijde......

....en de keerzijde.

En als de voor- en de achterkant van de dichtgevouwen folder tegen elkaar gelegd werd, kwam dit beeld naar voren.

In AD6 werden er een paar nieuwe attracties geopend, daar is al het een en ander over gezegd, m.n. in de reacties op mijn vorige post. Met deze spannende attracties - Laserburcht en Donderbal - beoogde Ooit de wat oudere kinderen aan zich te binden, en dan vooral jongens van een jaar of 12, 13, als ik het wel heb.
Ik had voor de leszak al een tijdridder getekend, nu moest er in dezelfde stijl ook een Ooitse laserridder komen. Dit keer geen ellenlange correctierondes en heen en weer gefax. Ik heb alleen de definitieve versie van deze illustratie voorhanden.

Als laatste moest natuurlijk ook de landkaart aangepast worden. Er waren dit keer behoorlijk wat veranderingen noodzakelijk. Als eerste moest de Tijdheer natuurlijk een plaatsje krijgen; in dit geval ten koste van Rak de Reiger.
Donderbal, de Laserburcht en de Ruige Water Route moesten ingetekend worden, alsmede de Totonaken.
In de Engelse Tuin veranderde er vanalles, Graniet verkaste naar het Baroktheater, er kwam weer een Baronale Zetel bij en verder verschenen er overal zonnewijzers en wijzerplaten, maar natuurlijk wel zonder de wijzers.
En hij werd lekker groot - 2 keer zo groot als de vorige landkaart - afgedrukt.

Veel tekst op de achterkant, met behalve mijn Ooitse Laser Ridder ook weer een aantal kleinere illustraties van Luc.