Postzakken en leszakken.

Op 7 december 1993 begon aan het eind van de werkdag plotseling mijn fax-machine te rammelen. Na verloop van tijd rolden er een zestal vrijwel onleesbare A4-tjes uit het apparaat. Ik heb ze bewaard. In de loop der jaren zijn ze nog wat fletser geworden maar aan de (on)leesbaarheid is niet veel veranderd.

Op de volgende fax staat onder het wapen het woord ZICHTZAK, dat nog wel te onderscheiden is, maar daaronder wordt het lastiger. Er staat "aangeboden door de gouverneur van het Land van Ooit". En daaronder een drietal portretten van Ooiters, waaronder in het midden de Gouverneur.

Op de volgende staat "Het Land van Ooit Anna Domino 5"! Curieus, omdat AD5 net een paar maandjes voorbij was. Daaronder onderscheiden we nog net een landkaartje van Nederland met de portretjes van Graniet en Kos. Om mij een hart onder de riem te steken schreef Marjan (want van haar kwamen deze faxen natuurlijk) in de kantlijn: "Moeilijk te zien hè John!" Dat kon je wel zeggen, ja!!!

De laatste twee waren weer iets minder onduidelijk, maar hoe dan ook, erg helder was het allemaal niet en ik kon er geen chocola van maken.

Gelukkig kwam de volgende dag zo rond het middaguur de verlossing. Wederom ratelde mijn dappere faxmasjien dat het een aard had. Dit keer waren het er maar liefst zeven. Met toelichtingen en instructies bij de zending van de dag daarvoor. Ziehier wat Marjan voor ogen had.

Voorwaar geen sinecure zou ik zeggen, dus na nog wat heen en weer gebeld te hebben met Marjan om alle onduidelijkheden op te helderen en een raming van tijd en kosten gemaakt te hebben, ben ik maar eens aan de slag gegaan met de voorzijde van de Postzak.

Om een beeld te schetsen van het wordingsproces van een illustratie en de wisselwerking tussen Marjan en mij en vooral ook haar veeleisendheid om tot het best mogelijke resultaat te komen gun ik mijn zeer gewaardeerde lezers dit keer een uitvoerig kijkje in de keuken. Dit verklaart meteen ook de reden waarom ik alle faxjes - zonder toentertijd precies te weten waarom - al die jaren toch maar heb bewaard; natuurlijk om ze uiteindelijk hier te kunnen laten zien.
Het begon met een eerste schets, die ik naar Marjan faxte; zij faxte mij dezelfde schets terug, voorzien van allerlei op- en aanmerkingen, ik paste de schets vervolgens aan en faxte hem terug naar Marjan, enz. enz.

Uiteindelijk werd deze schets goedgekeurd, maar voordat ik tot uitwerking kon overgaan kreeg ik eerst nog een drietal faxen met variaties in het formaat i.v.m. de frankeermachine.

Nadat ook dit aspect was gecontroleerd en aangepast kon ik de tekening in pen en inkt uit gaan werken. Ziehier het resultaat.

Voor de achterzijde van de postzak volgden we dezelfde methode. Dit keer echter bereikten we veel sneller overeenstemming over het resultaat.

....en de uitgewerkte z/w-lijn versie.


Ook bij deze moest er weer een variant komen voor een kabinet-enveloppe.

Uiteindelijk leverde dit alles de volgende toepassingen op. Van de grote (folio)enveloppe heb ik alleen een oranje versie; waarschijnlijk is deze enveloppe in verschillende kleuren gedrukt, zoals dat ook het geval is met de kabinetversie, waarvan ik nog drie kleurversies heb.

En verder was er natuurlijk ook nog de leszak. Ook bij deze illustratie volgden we weer dezelfde beproefde methode.

Zoals Marjan in de briefing voor de leszak al had aangegeven, had ze een variant op de groeiposter-ridder in gedachten. Dat was deze illustratie.

Deze eerste schets was meer om de richting te bepalen. Van hieruit konden we verder.

En hier kwam voor het eerst het element "tijd" om de hoek kijken, waar ik het in een eerdere aflevering al over had. Marjan stelde n.l. voor om op de helm een zonnewijzer of iets dergelijks te tekenen.

Toen de potloodversie eenmaal naar tevredenheid was, kon ik ook deze in z/w-lijn gaan uitwerken.

Voor de achterzijde moest een ambassadeschild gemaakt worden, waarin het wapen verwerkt was. Dat was niet zo'n probleem. De schets werd zonder meer goedgekeurd en kon dus ook uitgewerkt worden.

Tot slot van deze lange aflevering zijn hier nog de voor- en achterzijde van de grote leszak-enveloppe. Ik heb alleen deze versie maar; ik weet niet of er - zoals bij de postzak - van deze enveloppe meerdere kleurvarianten bestaan hebben.

In de briefing aan het begin van deze aflevering, is er sprake van nog een derde zak, n.l. de kijkzak. Die is er voor zover ik me kan herinneren nooit gekomen. In ieder geval heb ik er in mijn archief niets meer van gevonden.

Protest!

Omdat ik het zo'n mooi verslag vind en ik niet zeker weet of mijn lezers ook de reacties op mijn berichten altijd lezen, plaats ik hierbij integraal de reactie van één van mijn lezers van het eerste uur.
Dank je wel, Robert!

Ridderman Robert zei

AD 5...tsja,

De grote attractie van dat jaar was de vlaggenparade op Chakkar. Nogmaals Tsja.
In de winterstop tussen AD4 en 5 had inderdaad ING-Bank zijn krediet ingetrokken.
De Ooiters kwamen hierna flink in opstand.
Ridderman Sterk en een van de jonkvrouwen zijn als protest per paard naar Amsterdam vertrokken wat de nodige media aandacht opleverde.
Ook was er een heuse demonstratie bij het Hoofdkantoor van ING in Amsterdam.
Zoals ik al verteld had was ik een Ooitfan in hart en nieren; ik kon de Ooiters dan ook niet laten gaan zonder ze bij de slagboom uit te zwaaien. Mijn vader vond me nog een beetje te klein om alleen naar Ooit te gaan, dus hij fietste gezellig mee. (Mijn vader en zus hebben me jarenlang elke avond opgehaald bij het Land van Ooit, waarbij ze niet zelden heel het park af moesten zoeken om me te vinden).
Zo stonden mijn vader en ik allebei aan een andere kant van de weg (Bij de slagbomen) te wachten om de Ooiters uit te zwaaien.
Nadat ik vakkundig een aantal bussen had uitgezwaaid, stopte een bus tussen mij en mijn vader.
Marjan stapte uit en vond dat ik maar mee moest, omdat ik er toch ook wel bij hoorde. Ik stapte in en we gingen onderweg.
Omdat de bus tussen mij en mijn vader in stond, had hij niet gemerkt dat ik was ingestapt totdat hij daar alleen stond met twee fietsen.
Het reisje zelf had een hoog schoolreisjesgehalte. Het laatste stuk van de reis hadden we politie-escorte en tijdens de reis werden Ooit-liederen gezongen.
In Amsterdam was er een korte protestmars, waarbij alle Ooiters in kostuum (volgens mij waren er zelfs de paarden bij) naar de ING optrokken. Ikzelf moest van Marjan in haar buurt blijven, maar vond het desondanks erg spannend allemaal.
Toen we terugwaren in Het Land van Ooit heb ik meteen mijn vader gebeld, die me weer keurig is komen ophalen.
Gelukkig heeft Ooit het toen gered, alleen jammer dat een groot lustrumfeest er niet in zat.
Ik herinner me de folder van AD5 als één van de lelijkste ooit. Pardon, ik bedoel natuurlijk dat het niet mijn smaak was.
Ik heb zelf altijd het gevoel gehad dat na AD5 het chique randje van Ooit verdween en dat vanaf toen steeds meer gebruik werd gemaakt van schreeuwerige felle kleuren, wat ik altijd erg jammer heb gevonden.

Robert maakt deel uit van een drietal Ooitfans, dat als een soort klassiek grieks koor commentaar levert op zo'n beetje al mijn berichten. Dat waardeer ik zeer, dus om het koor weer compleet te maken, post ik hier ook de reacties van Paul en Gijs.

Paul schreef een meer zakelijk commentaartje, maar wel een mooie aanvulling op het geheel en Gijs schetst - zoals vaker - vol weemoed een prachtig beeld van vervlogen tijden.

Paul Toxopeus zei

Over de ins en outs van dat protest heeft Marc ook uitgebreid geschreven in zijn boek 'Op weg naar Ooit'.
De ING had als nieuwe aandeelhouder (de vorige bank was overgenomen) geen interesse meer in Ooit en weigerde derhalve de lening te geven voor de overwintering. Menig Ooiter heeft maanden zonder loon door gewerkt. Het was niet zo dat het park slecht presteerde.
Leuk boek overigens, ik kan het iedere Ooitfan aanbevelen. Ik heb het een jaar geleden nog gekocht, dus waarschijnlijk is het nog te bestellen bij de betere boekwinkel.

Gijs zei

Nou, zo'n uitgebreide en spannende toevoeging als die van Ridderman Robbert heb ik helaas niet. Ik herinner me wel dat er destijds inderdaad een artikel in de krant stond met de Ooiters (inderdaad te paard) voor de bank. Ik heb me als kind behoorlijk zorgen gemaakt toen en als ik me niet vergis ben ik zelfs een handtekeningen actie gaan houden in de buurt om Ooit open te houden. Ik had ook boterkoek gebakken, samen met mijn moeder, en probeerde dat te verkopen om Ooit uit de financiële nood te helpen. Ik denk dat mijn opgehaalde 7 gulden uiteindelijk flink hebben geholpen, misschien zelfs het Land hebben gered, haha!
Wat ik me ook herinner van AD 5 is dat er dat jaar een veulen geboren werd dat de naam 'Lord Lustrum' kreeg. Dit paard heeft voor zo ver ik me herinner in ieder geval meegespeeld in het MT t/m AD 16, al wisten de Ooiters in de latere AD's niet wat zijn volledige naam was. Hij werd simpelweg 'Lord' genoemd.
Die vlaggenparade was inderdaad geen verfraaiing van Chakkar in mijn ogen. Ook omdat (als ik het me goed herinner) in de jaren daarvoor een geweldig spektakel werd opgevoerd door de Ooiters op het grasveld tijdens de 'Lekker-laat-naar-bed-avonden'. Midden in de nacht vochten de machines tegen de paarden en uiteindelijk werden zelfs het 'Kolossaal kruipend insect' en een heuse vuurspuwende draak betrokken in de strijd. Dat waren nog eens tijden! Door die vlaggenparade was een dergelijk spektakel niet meer mogelijk op Chakkar, zo concludeerde ik toen ik de tientallen vlaggenmasten voor het eerst zag. Ik wist toen nog niet dat de Lekker-laat-naar-bed-avonden überhaupt waren afgeschaft. Lucratief zullen ze inderdaad niet geweest zijn, die avonden, maar wat heb ik er een geweldige herinneringen aan!
Wat was dat een heerlijke tijd! De Ooiters experimenteerden erop los en er werden voortdurend nieuwe personages geboren. Men trok gewoon een kostuum aan dat ergens in een rek hing en trok het Land in. Er waren nog geen protocollen, of reglementen, het was gewoon een feest van ontdekking. Zo’n nachtelijk spektakel als in die tijd was zakelijk gezien natuurlijk volkomen onverantwoord, maar het was wel geboren vanuit passie en creativiteit en dat merkte je als bezoeker. De Ooiters gingen er met zijn allen voor en haalden alles uit de kast om het Land tot een magisch oord te maken en dat lukte! En hoe!
Na AD 5 is er veel veranderd, maar wat altijd is gebleven was de drive van de Ooiters om het sprookje levend te houden. Ik blijf dat bijzonder vinden. Jongeren die in hun vrije tijd ergens op een scooter in hun dorp rondhingen en als bijbaantje frikadellen stonden te bakken in Ooit veranderden in beleefde jonkheren die de mensen aanspraken met U en ze vriendelijk uitzwaaiden met een sierlijke Ooitgroet. Ooit veranderde mensen.
Ik blijf het zeggen, wat is het toch jammer dat dat voorgoed verdwenen is.

Zucht…

Lustrum!

....en toen bestond het Land van Ooit ineens 5 jaar! Het eerste lustrum!
Toch was er niet veel reden om groot uit te pakken, want in mijn herinnering kwam Ooit omstreeks deze tijd in zwaar weer terecht. Hoe het allemaal precies in elkaar stak weet ik niet, maar het had iets te maken met het opzeggen van het krediet door de bank. Er is toen, volgens mij, door de inwoners van Ooit o.a. nog geprotesteerd bij het hoofdkantoor van die bank.
Wellicht is er iemand onder de lezers van dit weblog die daar iets meer over zou kunnen vertellen; of mij zou kunnen verbeteren of aanvullen.

In ieder geval heb ik in mijn aantekeningen en archief niets kunnen terugvinden wat erop duidt dat ik voor AD5 ook maar iets zou hebben gemaakt.
Het enige dat ik nog had was onderstaande folder; nogal bescheiden voor een mijlpaal als dit, zou ik zeggen, en ook werden er voor dit seizoen geen spectaculaire investeringen gedaan, getuige de opsomming onder het kopje "Nieuw in 1993". In ieder geval hoefde derhalve ook de landkaart niet aangepast te worden.
Gezien de omstandigheden zeer begrijpelijk en verstandig, denk ik.

Ook al heb ik het naadje van de kous nooit geweten, het Land van Ooit is er kennelijk zonder al teveel kleerscheuren doorheen gekomen, want in de aanloop naar AD6 moest er veel gemaakt worden. Ooit kwam in AD6 dan ook sterk terug, maar daarover de volgende keer graag meer!

Op de valreep....

...van het nieuwe jaar presenteer ik wederom een ontwerp voor een briefpapier. Dit keer wilde Marjan een gemarmerde versie, waarvoor ik de volgende marker-schetsen maakte.

Uiteindelijk werd het een over de volledige breedte van het papier in min of meer trompe l'œil z/w-gewassen en gemarmerd wapen. Dit is een nogal donkere z/w kopie van de definitieve tekening.

Deze illustratie werd in blauw en in rood gedrukt en er werden behalve het A4 briefpapier ook verschillende formaten enveloppen gedrukt. Van het briefpapier is slechts een rood exemplaar bewaard gebleven.

En de serie enveloppen is ook al niet meer helemaal compleet.

Een ander projektje vormde een stel ontwerpen voor gezichtsmaskers van een TijdRidder.
Volgens mijn aantekeningen moet ik ze ergens in februari 1992 al gemaakt hebben, dus voordat AD-4 begon, maar ik heb geen idee wat er vervolgens mee gedaan is. Ik denk dat het beschouwd moet worden als opmaat voor het concept Tijd dat in AD-6 werd geïntroduceerd, maar nochtans is dit speculeren; ik weet het eerlijk gezegd niet meer. Het enige dat er nog van rest zijn deze schetsontwerpen.

Tja, de tijd vliegt. En wéér is er een jaar voorbij. In dit verband en op dit moment zijn deze ontwerpjes eigenlijk wel toepasselijk en wens ik dus iedereen een gelukkig , gezond en inspirerend 2009 toe.

AD-4

Voor AD-4 hadden Marc en Marjan maar liefst drie folders in gedachten; een algemene, één voor schoolreisjes en één voor delegaties.
Voor de delegaties-folder wilden zij gebruik maken van de illustratie van het feestmaal, die ik hier al eerder besproken heb. Voor de algemene folder moest een portret van Graniet komen en voor de schoolreisjes had men het markante hoofd van Kos gekozen.
Om het geheel meer cachet te geven wilde Marjan om de illustraties heen een getekende gouden lijst hebben, waarin ook weer diverse Ooiters te zien waren.
Na wat schetsen van deze lijst heen en weer gefaxt te hebben, werden we het eens over de volgende schets. Dit is overigens een kopie van de originele schets.

Marjan wilde ook een geïnkte z/w-lijn versie.


De portretten van Graniet en Kos waren vrij snel goedgekeurd........

.......zodat ik vervolgens met uitwerken kon beginnen. Deze originele uitgewerkte illustraties heb ik niet meer in mijn bezit, dus hier zijn de toepassingen op de verschillende folder-omslagen.

Voor de binnen- en keerzijden van de folders werden wederom meerdere illustraties gebruikt die we al eerder voorbij hebben zien komen.
Overigens zijn behalve mijn illustraties in deze folders ook een aantal klare lijn tekeningen van Ooiters verschenen, die door Luc Verschuuren zijn gemaakt.

In een eerdere post (Oud en Nieuw) introduceerde ik de nieuwe landkaart. Ik dacht dat die versie ook voor AD-4 was gebruikt, maar kennelijk heb ik toch nog aanpassingen gemaakt voor dit seizoen. In de algemene folder staat een lijstje "Nieuw in Anna Domino 4 (=1992)" en in de volgende versie van de landkaart staan ze inderdaad ingetekend.