Een kleurrijk slot

Voor dit bericht heb ik een beetje gesmokkeld met de chronologie. Eigenlijk had dit bericht n.l. vòòr de Makei- en Kerst-kleurplaten moeten staan, maar het leek mij een leuk idee om juist met dit onderwerp het weblog af te sluiten. Het gaat hier n.l. over het materiaal dat ik gemaakt heb voor het 15-jarig bestaan van Ooit in 2003. En het bleek nog één keer een flinke uitspatting te worden.
Maar laat ik beginnen met het presenteren van de folder die voor het derde lustrum was gemaakt en waarop als voorproefje alvast een paar elementen (de taarten) uit het werk dat ik voor deze gelegenheid gemaakt heb, te zien zijn. Ziehier de voor- en achterkant van de folder van AD15:

Opengevouwen.....

.....en de keerzijde. In het midden zien we Snip-Snap-Lieve in de uitbundige rode rôbe, gemaakt naar een ontwerp van mijn hand. De artists-impression van het Opslot hieronder links is niet van mijn hand. Ik neem aan dat dat wel duidelijk is. De geschilderde panelen in het Opslot - naar mijn illustraties uit het eerste prentenboek Ridder Graniet - zijn na het faillissement gered door Jacco de Hart en als het goed is nog steeds te zien in het scoutinggebouw van de Dr. Akkermansgroep in Drunen.

Dit gezegd hebbende, kan ik me nu wijden aan de schetsen, aan- en toepassingen van het speciale briefpapier dat ik voor het 15-jarig bestaan moest maken.
Allereerst was het de bedoeling om een feestelijke illustratie te maken voor verschillende maten van enveloppen. En wat is er nou feestelijker dan een typische Ooitse feesttaart, uiteraard ééntje met 15 kaarsjes en ééntje zoals ik al meerdere keren eerder had gemaakt. Dit is een eerste poging....

.....met een voorstel van de toepassing.

Nogal saai, nietwaar?
Maar toen kwam ik op het idee om iemand uit de taart te laten komen, zoals een duveltje uit een doosje. Voor mij lag het voor de hand dat dat dan Kloontje moest zijn.

Het idee viel in goede aarde en dit was al veel dynamischer, maar Marjan had toch liever dat - en hier zal Rick wel blij mee zijn - Jean d'Orange en Dame Grandeur uit de taart te voorschijn zouden komen. Dat maakte het voor mij wel wat ingewikkelder, maar ik begreep de keuze natuurlijk onmiddelijk. En uiteraard nog steeds met 15 kaarsjes.

Dit werd al wat, maar kon natuurlijk beter en uitbundiger, getuige de opmerkingen die Marjan erbij had geschreven.

Maar voordat ik die aanpassingen maakte, deed ik eerst nog een paar voorstellen voor verschillende formaten enveloppen.

Vervolgens kwam ik na een nogal onbeholpen poging, zoals hieronder te zien is........

....met een bevredigender versie.


Uiteraard werd ook hier nog het een en ander aan gefinetuned.....

.....maar uiteindelijk werd de schets goedgekeurd en kwam Ooit na verloop van tijd met de volgende drie formaten uiterst kleurrijke enveloppen op de proppen.

Deze illustratie werd ook gebruikt voor de achterkant van de landkaart.
Het betrof dit keer een gevouwen dubbel A4-formaat, waarop dus aan de ene kant dit te zien was....

.....en aan de andere kant de theateragenda.


Opengevouwen stond dus op A3-formaat op de binnenkant de landkaart, waar ik dit keer geen enkele aanpassing voor heb hoeven doen.

Bij zo'n feestelijke enveloppe hoorde natuurlijk een zo mogelijk nog kleurrijker briefpapier. Het idee was om een doorkijkje door een poort te visualiseren met aan weerszijden de beide personages die ook op de enveloppe figureerden, en een blik bood op het Roze Kasteel. Het voorterrein van het Kasteel zou bezaaid moeten zijn met feesttaarten. Ter referentie kreeg ik de beschikking over een serie foto's van Jean en Dame Grandeur in een pose die het mij makkelijker zou maken om aan het gevraagde te voldoen. Hieronder staan twee foto's uit een serie van zes, die onderling verder nauwelijks van elkaar verschilden.

Ik toog dus aan het werk en kwam met de volgende schetsen. De eerste is slechts een kopie van een deel van de hele illustratie, maar ik laat hem toch zien vanwege de opmerkingen die erbij staan. Vooral het "decolletwee" vind ik erg grappig in dit verband.

In deze staat was de definitieve vorm wel zo'n beetje bereikt, maar het was de bedoeling dat de poort inclusief de beide personages los en apart van de achtergrond geïllustreerd zou worden.
De reden waarom wordt verderop wel duidelijk.
Het kwam er dus op neer dat ik voor dit briefpapier twee verschillende illustraties moest maken. Eén van de voorgrond en één van de achtergrond, zal ik maar zeggen.
Vervolgens werkte ik eerst verder aan de voorgrond.

Marjan wilde voor de poort nog een tweede versie van de boog, die ik volgens onderstaande schets weliswaar in kleur heb uitgewerkt en die precies in te passen was op de plek van het wapen, maar waarvan ik nooit de toepassing heb teruggezien. Maar voor de volledigheid laat ik dit schetsje hier toch ook zien.

Al met al resulteerde dit in de volgende definitieve schets...

...die ik in kleur uitwerkte en waarvan ik helaas alleen nog maar een z/w-kopie kan laten zien.

De achtergrond kwam nu aan de beurt en zag er in combinatie met de voorgrond in schets aldus uit.

Ook van deze losse illustratie in kleur heb ik alleen maar een z/w-kopie....


.....maar het complete briefpapier zag er uiteindelijk als volgt uit.

De achtergrond moest voor het briefpapier natuurlijk vaagjes gedrukt worden, omdat anders de brieftekst onleesbaar zou zijn. Hieronder enkele voorbeelden. De eerste betreft een uitnodiging voor een staatsiebezoek, de tweede betreft de begeleidende brief bij de mailings naar de scholen.

Naast het briefpapier verscheen er ook nog een speciale vierkante enveloppe, waarin een bijzondere jubileumfolder zat en waarvoor deze illustraties ook waren gebruikt.

Op de voorkant van de folder stond wederom de illustratie voor het briefpapier, maar dit keer was de achtergrond gewoon 100% in kleur gedrukt.

Het bijzondere van deze folder was het feit dat hij meerdere keren kon worden uitgeklapt. De voorkant was een zogenaamde gatefold. Hij kon naar links en rechts worden opengeklapt, waardoor dit zichtbaar werd.

Hievan kon het middendeel naar boven toe worden weggeklapt en kregen we het volgende te zien.

Als klap op de vuurpijl kon ook deze pagina opengeklapt worden, maar dit keer naar beneden toe, en liet vervolgens dit totaalbeeld zien.

Rest mij nog voor de volledigheid de achterkant van deze folder te laten zien, waarmee ik maar wil zeggen dat dit alles naar mijn smaak een toch wel zeer feestelijke en aantrekkelijke presentatie van het derde jubileum vormde.

En met dit materiaal ben ik dan aan het eind gekomen van Ooitgetekend. Of liever gezegd is er een eind gekomen aan het materiaal dat ik had en waarmee ik inmiddels alweer drie jaar lang heb gepoogd mijn zeer gewaardeerde Ooitgetekendlezers te vermaken.
Toch zullen er nog enkele afleveringen volgen, omdat er nog wat materiaal ligt op het gebied van toepassingen, die verschenen nadat ik al van het toneel verdwenen was en die ik jullie niet wil onthouden en zijn er nog wat andere mededelingen te doen . Zo moet ik het resterende originele tekenwerk nog rubriceren en in mijn winkeltje plaatsen, waarvan ik jullie langs deze weg ook weer op de hoogte zal brengen en volgt er binnen niet al te lange tijd een naar ik hoop aardig en interressant bericht over Ooitgetekend in een andere vorm.
Hoe het ook zij, ik wil iedereen nu alvast heel hartelijk bedanken voor de belangstelling en de vele leuke en enthousiaste reacties die ik gedurende die drie jaar kreeg en mij elke keer weer gaande hielden.
Ik heb het erg leuk gevonden om mijn geschiedenis met het Land van Ooit te delen met eenieder die Ooit net zo'n warm hart toedroeg als ik.

Feestje?

Nu het duidelijk is dat het eind van dit weblog toch echt in zicht komt, gingen er in de reacties op de vorige aflevering weer stemmen op om ter afsluiting een feestelijke bijeenkomst te organiseren.
Omdat ik niet weet of alle lezers ook de reacties zien, maak ik er voor alle zekerheid toch maar een bericht van, opdat het geen enkele Ooitgetekend-getrouwe zal ontgaan.
Het lijkt ook mij een erg leuk idee om al diegenen die dit weblog al zólang en vaak met zóveel enthousiasme lezen eens in levende lijve te ontmoeten. Met enkelen is dat inmiddels al gebeurd en met enkele anderen is er een bijzondere correspondentie ontstaan.
In principe ben ik graag bereid om zo'n bijeenkomst te faciliteren, maar voordat ik dat toezeg, lijkt het me verstandig om eerst te inventariseren op hoeveel mensen ik zou kunnen (of moeten) rekenen.
Als de opkomst namelijk overweldigend zou zijn, ligt het niet voor de hand om het evenement bij mij thuis te houden, omdat mijn ruimte nu eenmaal niet onbeperkt is.
We zouden dan naar een ander onderkomen moeten uitzien.
Ik stel me voor dat deze bijeenkomst ergens in het voorjaar gehouden zou kunnen worden, want vaak lekker weer en nu nog tijd om een en ander goed georganiseerd te krijgen.
Ik zou dus graag een e-mail ontvangen van eenieder die geïnteresseerd is om bij dit feestje aanwezig te zijn op jrabou@tiscali.nl zodat ik een bestandje aan kan maken om iedereen eenvoudig op de hoogte te houden van de ontwikkelingen hieromtrent en kan inschatten op hoeveel mensen ik kan rekenen. Ook graag van degenen die hier al op gereageerd hebben. Als er briljante ideëen of suggesties zijn om dit festijn tot een succes te maken dan hoor ik die uiteraard ook graag.
En hulp is - naast die van jonkheer Ed, die de zijne al aanbood - vanzelfsprekend zeer welkom.
Ik ben benieuwd, dus kom maar op! Wie durft?

Hohoho, Kerst enzo!

Niet lang na de Makei-kleurplaat werd mij gevraagd om nog een andere te maken. Dit keer was de opdrachtgever Peijnenburg en het onderwerp van de plaat was een kerstscène ter promotie van Kapitein Koek, één van hun producten.
Ter inspiratie en als voorbeeld werd mij een tweetal leaflets overhandigd van de Kerstshow@ooit die in de kerstvakantie van 2003 in de Koningssael en het aangrenzende Kersttheater gehouden zou worden. Verder kreeg ik een serie voorbeelden van Kapitein Koek-karakters mee, omdat het de bedoeling was enkele daarvan in de kleurplaat op te nemen.
Ziehier de voor- en achterzijde van beide leaflets en de Kapitein Koek-karakters.

Ik produceerde de volgende schets.

Dit maakte bij Marjan een hele waslijst aan op- en aanmerkingen los.....

......die ik gewillig één voor één afliep en na verbetering afvinkte. Dit resulteerde in de volgende, verbeterde versie.

En nòg was Marjan niet helemaal tevreden, getuige de volgende extra wensenlijst!

Nadat ook deze aanpassingen waren gedaan, keurde Marjan uiteindelijk de schets goed.

Hoewel, Graniet keek eerlijk gezegd wel een beetje leip uit zijn ogen, dus ook dat nog maar even veranderd.

Dat was beter! Of-ie nog in te kleuren was, heb ik nooit meer gehoord, maar dit was het resultaat.

En omdat ik toch al zo lekker bezig was, kon ik net zo goed ook maar meteen een versie maken voor het Land van Ooit zelf, met in plaats van de Kapitein Koek-karakters een stel kinderen. Ook deze schets was niet onmiddelijk in orde, maar het aantal gewenste aanpassingen bleef in dit geval binnen de perken.

Of deze kleurplaat gebruikt is of succesvol was, weet ik niet, want ik heb er nooit meer iets van gezien of gehoord. Ook niet of er kinderen zijn geweest die hem daadwerkelijk hebben ingekleurd.

Als afsluiting van deze aflevering en omdat het bijna Oud en Nieuw is, maak ik van de gelegenheid gebruik om iedereen een hele gezellige jaarwisseling en een buitengewoon

te wensen!!

Kleurloze commercie!

Nu ik dan toch de draad weer opgepakt heb kan ik net zo goed maar even doorpakken, want de twee volgende afleveringen hebben niet helemaal mijn affiniteit. Iets teveel commercie, als je het mij vraagt, maar ik kan er simpelweg niet omheen.
Hoe dan ook, er moest een Ooitse kleurplaat komen voor een bakkerij of bakkersbedrijf of iets dergelijks, die voor zijn commerciële activiteiten het Land van Ooit had ingeschakeld. En Ooit mij weer, natuurlijk.
Op zeker moment kreeg ik dus een kopie van een kennelijk door hen al langere tijd gebruikte kleurplaat voorzien van hun logo, waarbij het vooral ging om de wandelende gebakjes, want die moesten in de nieuwe kleurplaat terugkomen, alsmede een synopsis van de setting waarin de Ooitse versie van de kleurplaat moest worden uitgevoerd.

Mijn eerste schets is niet overgeleverd, maar naar aanleiding van de onderstaande opmerkingen kan ik opmaken dat Makei vooral in potten en pannen heeft moeten staan roeren; eerlijk gezegd kan ik het me niet meer herinneren. Ik kan me alleen herinneren dat er nogal wat haast achter zat.

In ieder geval resulteerde dit in onderstaande variant, die ik kennelijk zonder verdere aanpassingen heb kunnen uitwerken.

Dit is overigens de eerste en enige keer dat Makei uit mijn pen is gevloeid.

Belofte maakt schuld!

Ziezo, daar ben ik eindelijk weer!
Ik heb jullie geduld dit keer wel erg op de proef gesteld, vrees ik.
Ik heb een volgende aflevering steeds maar voor me uitgeschoven, omdat het eind nu echt in zicht is, veronderstel ik.
En bovendien wist ik niet goed hoe ik het resterende materiaal op een goeie manier moest presenteren, maar ik denk dat ik er nu wel uit ben.

Maar allereerst moet ik nog een belofte nakomen.

In de reacties op "Nog één keer!" van 13 juli 2010, vertelde Marjolein over haar Ooitberen-collectie:

"En dan ook nog mijn beren. (.....) Ga in ooit zitten kostuums bestuderen (en uittekenen) en dan thuis in klein formaat (de beren zijn ongeveer 30 cm.)de kostuums zo precies mogelijk namaken. De beren maak ik ook zelf zo kan je leuk persoonlijke dingen zoals beren met lang haar en vlechten maken."

Op mijn vraag of ze Rak bijvoorbeeld ook had gemaakt en of het mogelijk was om sommige karakters wat beter te kunnen zien, stuurde ze mij vervolgens een mailtje met een serie foto's van beren die (nog) niet op haar site te zien zijn. Ze schreef erbij:

Hoi John,

Ben even op zoek geweest naar foto's van m'n beren. Het zijn niet m'n beste foto's maar de rest kan ik nu even niet bij komen. Het geeft in ieder geval wel een iets duidelijker beeld denk ik.

Groeten,
Marjolein Rensink

Mijn reactie:

Beste Marjolein,

Wat een leuke en wonderlijke collectie! En bedankt dat je ze aan me wilde laten zien. Ik ga er zeker iets mee doen op Ooitgetekend. Tenminste, als je dat goed vindt?! Zijn ze te koop? En mag ik dan jouw email-adres vermelden i.v.m. eventuele vragen?

Groetjes
John

Waarop zij terug schreef:

Hoi John,

Ben benieuwd wat je plannen zijn maar ga gerust je gang! Mijn berige Ooiters zijn (helaas voor een ieder) NIET te koop. Ze blijven als Ooiters bij elkaar zoals het naar mijn idee hoort te zijn. Niemand verlaat de groep er komen er alleen zo af en toe een paar bij. De beren zijn one-of-a-kind dus ze worden ook niet nog een keertje gemaakt. Een heel enkele keer wel eenzelfde kostuum maar alleen als er in het levensechte Ooit ook meerdere personen zo rondliepen. In gevallen zoals bijvoorbeeld Rak en Pier die telkens een ander kostuum kregen heb ik lekker degene uitgezocht die ik (op moment van maken) het mooiste vond en daar zullen ze het mee moeten doen. Wat dat betreft zullen er altijd kostuums aan mijn collectie blijven ontbreken. Door de jaren heen zijn er zo veel verschillende figuren en kostuums de revue gepasseerd in Ooit dat ik nog wel even vooruit kan.

Groetjes
Marjolein

Dat is dan helder!
Maar hierbij tóch haar e-mail adres, want je weet maar nooit: excalibear@ziggo.nl

En tot slot uiteraard datgene waar het hier allemaal om gaat, de foto's van de Ooit-beren.

Staatsieportret

Arend de Chirurgijn

Briljant

Jean d'Orange

Jean-Pierre

Kloontje

MacCheck

Pierre-Bataille

Rak de Reiger

Rak en Troe

Stor de Bostor

Waterdrager

Zeeheer en Dekzwalker

Een chique briefpapier

....moest het worden. Ooit bestond in 2003 tenslotte 15 jaar! Het derde lustrum! En daar moest onder andere een gepast nieuw briefpapier voor worden gemaakt.
Na enig overleg besloten Marjan en ik als beeld te kiezen voor de Ooitzwanen, of liever gezegd, voor Rondalia en Wildebras.

Dit resulteerde in de volgende schets , waarbij ik een voorstel meestuurde voor de toepassing.

Afgezien van een kleine aanpassing - de bovenkant van de vleugel van Rondalia wilde Marjan graag wat hoger, ronder en ze had natuurlijk gelijk - werd deze schets zonder verdere omhaal goedgekeurd, waarna ik met uitwerking kon beginnen.

Ik wilde de zwanen een zekere mate van realisme meegeven, zodat ik vooral het verenkleed mooi kon detailleren.

Deze illustratie is eenieder natuurlijk welbekend, want hij siert al geruime tijd de titel van dit weblog. Ik heb voor deze tekening gekozen voor het bloghoofd, omdat ik vond dat er een zekere gedistingueerdheid uit spreekt en dat hij een sleutelmoment illustreert uit de mythologie van het Land van Ooit. Èn omdat ik hem gewoon mooi vind.

Maar in eerste instantie was het natuurlijk gewoon een briefhoofd en werd er een briefpapier van gemaakt . En uiteraard hoorde daar ook een enveloppe bij.